احكام سر بريدن و شكار حيوانات
« مسألهء 3176 » اگر حيوان حلال گوشت را به دستورى كه بعد گفته مىشود سر ببرند - چه وحشى باشد و چه اهلى - بعد از جان دادن ، گوشت آن حلال و بدن آن پاك است ، ولى چهارپايى كه انسان با آن نزديكى كرده و حيوانى كه نجاستخوار شده و به دستورى كه در شرع معيّن شده آن را استبراء نكردهاند ، بعد از سربريدن هم گوشت آن حلال نيست .
« مسألهء 3177 » حيوان حلال گوشت وحشى مانند آهو ، كبك ، بُز كوهى و حيوان حلال گوشتى كه اهلى بوده و بعد وحشى شده ، مثل گاو و شتر اهلى كه فرار كرده و وحشى شدهاند ، اگر به دستورى كه بعد گفته مىشود آنها را شكار كنند ، پاك و حلالند ؛ ولى حيوان حلال گوشت اهلى مانند گوسفند و مرغ خانگى و حيوان حلال گوشت وحشى كه تربيت و اهلى شده است ، با شكار كردن پاك و حلال نمىشود .
« مسألهء 3178 » حيوان حلال گوشت وحشى در صورتى با شكار كردن پاك و حلال مىشود كه بتواند فرار كند يا پرواز نمايد ؛ بنابر اين بچّهء آهو كه نمىتواند فرار كند و بچّهء كبك كه نمىتواند پرواز نمايد ، با شكار كردن پاك و حلال نمىشود و اگر آهو و بچّهء آن را كه نمىتواند فرار كند با يك تير شكار نمايند ، آهو حلال مىشود و بچّهء آن حرام است .
« مسألهء 3179 » حيوان حلال گوشتى كه مانند ماهى خون جهنده ندارد ، اگر به خودىِ خود بميرد پاك است ، ولى گوشت آن را نمىشود خورد .
« مسألهء 3180 » حيوان حرام گوشتى كه خون جهنده ندارد ، مانند مار ، با سر بريدن