كند يا به هر كدام يك مُد طعام بدهد و چنانچه انجام دادن هيچ كدام از اينها برايش ممكن نباشد ، هرچند مُد كه مىتواند به فقرا طعام بدهد و بنابر احتياط واجب استغفار نيز بكند ، اگرچه مثلًا يك مرتبه بگويد : « اسْتَغْفِرُ اللَّهَ » و به احتياط واجب هر وقت بتواند كفّاره را بدهد .
« مسألهء 1746 » يك مد تقريباً برابر با 750 گرم است و احتياط مستحب آن است كه در كفارهء روزه ، گندم ، آرد يا نان به فقير بدهد .
« مسألهء 1747 » كسى كه مىخواهد دو ماه كفارهء روزهء رمضان را بگيرد ، بايد سى و يك روز آن را پىدرپى بگيرد و اگر به سبب پيش آمدن امرى كه عرفاً عذر محسوب مىشود ، پس از سى و يك روز پشت سر هم بودن روزهها به هم بخورد ، اشكال ندارد و لازم نيست پس از آن بقيهء روزهها را پى در پى بگيرد .
« مسألهء 1748 » كسى كه مىخواهد دو ماه كفارهء روزهء رمضان را بگيرد ، نبايد هنگامى آغاز كند كه در بين سى و يك روز ، روزى مانند عيد قربان باشد كه روزهء آن حرام است و اگر با توجه به اين مطلب روزهء كفاره را در اين هنگام آغاز كند ، بايد روزهها را از سر بگيرد .
« مسألهء 1749 » كسى كه بايد پىدرپى روزه بگيرد ، اگر در بين آن بدون عذر يك روز روزه نگيرد يا هنگامى آغاز كند كه مىداند در بين سى و يك روز به روزى مىرسد كه روزهء آن واجب است ، مثلًا به روزى مىرسد كه براى روزه گرفتن از طرف ميّت در آن روز اجير شده است ، بايد روزهها را از سر بگيرد .
« مسألهء 1750 » اگر در بين سى و يك روز كه بايد پىدرپى روزه بگيرد ، عذرى مثل حيض يا نفاس يا سفرى كه در رفتن آن مجبور است براى او پيش آيد ، بعد از بر طرف شدن عذر ، واجب نيست روزهها را از سر بگيرد ، بلكه بقيّه را بعد از بر طرف شدن عذر ، پشت سر هم بجا مىآورد .
« مسألهء 1751 » اگر روزهء خود را با چيز حرامى باطل كند ، چه آن چيزِ حرام مثل شراب و زنا اصلًا حرام باشد يا مثل آميزش با عيال خود در حال حيض ، به جهتى حرام شده باشد ، بنابر احتياط واجب كفّارهء جمع بر او واجب مىشود ؛ يعنى بايد يك بنده آزاد كند
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 311
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣١١