بخوابد و به تفصيلى كه در مسألهء 1710 گفته شد ، تا اذان صبح غسل نكند ، روزهء او باطل است .
« مسألهء 1737 » اگر روزهدار سهواً يكى از اعمالى را كه روزه را باطل مىكنند ، انجام دهد و به گمان اين كه روزهاش باطل شده ، دوباره عمداً يكى از آنها را بجا آورد ، روزهء او باطل مىشود .
« مسألهء 1738 » اگر به واسطهء ندانستن مسأله ، يكى از اعمالى را كه روزه را باطل مىكنند انجام دهد ، چنانچه در آموختن مسأله كوتاهى كرده باشد ، روزهء او باطل است و اگر كوتاهى نكرده باشد نيز بنابر احتياط روزهاش باطل است .
« مسألهء 1739 » اگر چيزى به زور در گلوى روزهدار بريزند به صورتى كه در فرو رفتن آن اختيار نداشته باشد يا سر او را به زور در آب فرو برند ، روزهء او باطل نمىشود ، ولى اگر او را مجبور كنند كه روزهء خود را باطل كند ، مثلًا به او بگويند : « اگر غذا نخورى ضرر مالى يا جانى به تو مىزنيم » و خود او براى جلوگيرى از ضرر چيزى بخورد ، روزهء او باطل مىشود .
« مسألهء 1740 » روزهدار نبايد به جايى برود كه مىداند در آنجا چيزى در گلوى او مىريزند يا او را مجبور مىكنند كه خودش روزهء خود را باطل كند و اگر قصد رفتن كند ، گرچه نرود يا بعد از رفتن چيزى به خوردش ندهند ، روزهء او باطل مىشود و همچنين اگر از روى ناچارى عملى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، روزهء او باطل مىشود .
آنچه براى روزهدار مكروه است
« مسألهء 1741 » چند چيز براى روزهدار مكروه است و از آن جمله است : دوا ريختن به چشم و سرمه كشيدن در صورتى كه مزه يا بوى آن به حلق برسد ؛ انجام دادن هر كارى كه مانند خون گرفتن و حمّام رفتن باعث ضعف شود ؛ انفيه كشيدن اگر نداند كه به حلق مىرسد و اگر بداند به حلق مىرسد ، جايز نيست ؛ بو كردن گياههاى معطر ؛ استعمال شياف ؛ تر كردن لباسى كه در بدن است ؛ كشيدن دندان و هر عملى كه به واسطهء