« مسألهء 1730 » اگر در شب چيزى بخورد كه مىداند به واسطهء خوردن آن در روز بىاختيار قى مىكند ، احتياط واجب آن است كه روزهء آن روز را قضا نمايد .
« مسألهء 1731 » اگر روزهدار بتواند از قى كردن خوددارى كند ، چنانچه براى او ضرر و مشقّت نداشته باشد ، بايد خوددارى نمايد .
« مسألهء 1732 » اگر حشرهاى در گلوى روزهدار برود ، چنانچه به قدرى پايين رود كه ديگر به فرو بردن آن ، خوردن نگويند ، اگرچه آن را فرو برد ، روزهء او صحيح است هر چند بنابر احتياط در صورت امكان بايد آن را خارج كند ، مگر آن كه خارج كردن آن باعث قى كردن شود كه در اين صورت نبايد قى كند و اگر به اين مقدار پايين نرود ، بايد آن را بيرون آورد ، اگرچه موجب شود كه قى كند و روزهء او باطل شود كه در اين صورت بايد آن را قضا كند و چنانچه فرو ببرد روزهء او باطل مىشود و علاوه بر قضاى روزه ، بنابر احتياط واجب بايد كفّارهء جمع بدهد .
« مسألهء 1733 » اگر سهواً چيزى را فرو ببرد و پيش از آن كه كاملًا پايين رود ، به خاطر آورد كه روزه است ، چنانچه به قدرى پايين رفته باشد كه ديگر به فرو بردن آن خوردن نگويند ، مىتواند آن را فرو برد و روزهء او باطل نمىشود و اگر به اين حد نرسيده باشد ، بايد در صورت امكان آن را خارج كند ، مگر اين كه خارج كردن آن موجب قى كردن شود .
« مسألهء 1734 » اگر يقين داشته باشد كه به واسطهء آروغ زدن چيزى از گلو بيرون مىآيد ، بنابر احتياط واجب نبايد عمداً آروغ بزند ؛ ولى اگر احتمال بدهد ، آروغ زدن اشكال ندارد .
« مسألهء 1735 » اگر آروغ بزند و بدون اختيار چيزى در گلو يا دهانش بيايد ، بايد آن را بيرون بريزد ؛ ولى اگر بىاختيار فرو رود ، روزهاش صحيح است .
احكام چيزهايى كه روزه را باطل مىكنند
« مسألهء 1736 » اگر انسان عمداً و از روى اختيار عملى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، روزهء او باطل مىشود و چنانچه از روى عمد نباشد ، اشكال ندارد ، ولى جنب اگر