آن از دهان خون بيايد ؛ مسواك كردن با مسواكِ تر و نيز مكروه است انسان بدون قصد بيرون آمدن منى ، زن خود را ببوسد يا عملى انجام دهد كه شهوت خود را تحريك كند ؛ ولى اگر به قصد بيرون آمدن منى باشد و يا احتمال دهد كه منى خارج شود ، گرچه منى نيز خارج نشود ، روزهء او باطل مىشود . همچنين نشستن زن روزهدار در آب مكروه است بلكه احتياط مستحب اين است كه در آب ننشيند .
مواردى كه قضا و كفّاره واجب مىشود
« مسألهء 1742 » چنانچه در روزهء ماه رمضان ، روزهدار از روى عمد و اختيار چيزى بخورد يا بياشامد يا جماع كند و يا استمنا نمايد ، بايد علاوه بر قضاى آن روز ، كفّاره نيز بپردازد و اگر از روى عمد و اختيار دود ، گرد و غبار و بخار غليظ به حلق خود برساند و يا سر را در آب فرو برد و يا نسبت دروغ به خدا ، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و جانشينان آن حضرت عليهم السلام بدهد ، بنابر احتياط واجب بايد روزهء خود را قضا كرده و كفاره نيز بپردازد و چنانچه عمداً تا اذان صبح بر جنابت باقى بماند ، بايد روزهء خود را قضا كرده و كفّاره بپردازد ؛ ولى اگر كسى پس از جنابت و قبل از غسل كردن بخوابد ، بايد به تفصيلى كه در مسائل 1707 تا 1710 گفته شد ، عمل نمايد .
« مسألهء 1743 » اگر به واسطهء ندانستن مسأله ، عملى را انجام دهد كه روزه را باطل مىكند ، كفّاره بر او واجب نيست ، مگر اين كه در يادگيرى مسأله كوتاهى كرده باشد و در هنگام انجام دادن عمل ، احتمال باطل شدن روزه را بدهد .
« مسألهء 1744 » علاوه بر روزهء رمضان ، باطل كردن روزهء قضاى ماه رمضان در بعد از ظهر و باطل كردن روزهء نذر معيّن نيز به تفصيلى كه خواهد آمد ، كفّاره دارد .
كفّارهء روزه
« مسألهء 1745 » كسى كه كفارهء روزهء رمضان بر او واجب است ، بايد يك بنده آزاد كند يا به دستورى كه در مسألهء 1747 گفته مىشود ، دو ماه روزه بگيرد يا شصت فقير را سير