روزهء او صحيح است و در صورتى كه كوتاهى كرده باشد ، خواب اوّل او نيز اشكال دارد و چنانچه تا اذان صبح بيدار نشود ، روزهء او باطل است .
« مسألهء 1724 » اگر زن پيش از اذان صبح در ماه رمضان از حيض يا نفاس پاك شود و در غسل كردن كوتاهى كند تا وقت تنگ شود ، معصيت كرده و بايد تيمّم كند و آن روز را روزه بگيرد و بنابر احتياط واجب بعداً قضاى آن را نيز به جا آورد و اگر تيمّم نيز نكند ، روزهء او باطل است ؛ ولى چنانچه كوتاهى نكند مثلًا منتظر باشد كه حمّام زنانه شود يا آب آن گرم شود و وقت براى غسل كردن تنگ شود ، بايد تيمّم كند و روزهء او صحيح است .
« مسألهء 1725 » كسى كه بايد بدل از غسل جنابت ، حيض يا نفاس براى روزه ، تيمّم كند ، بنابر احتياط واجب پس از تيمّم نبايد تا اذان صبح بخوابد و حدث ديگرى نيز نبايد از او سر بزند .
« مسألهء 1726 » اگر زنى كه در حال استحاضه است غسلهاى خود را به تفصيلى كه در مسألهء 523 گفته شد بجا آورد ، روزهء او صحيح است .
« مسألهء 1727 » كسى كه مسّ ميّت كرده ، يعنى جايى از بدن خود را به بدن ميّت رسانده ، مىتواند بدون غسل مسّ ميّت روزه بگيرد و اگر در حال روزه ميّت را مس نمايد ، روزهء او باطل نمىشود .
8 - اماله كردن
« مسألهء 1728 » اماله كردن با مايعات اگرچه از روى ناچارى و براى معالجه باشد ، روزه را باطل مىكند ؛ ولى استعمال شياف ، چه براى معالجه و چه براى غير آن اشكال ندارد .
9 - قِى كردن
« مسألهء 1729 » اگر روزهدار عمداً قى ( استفراغ ) كند - اگرچه به واسطهء بيمارى و مانند آن ناچار به اين عمل باشد - روزهء او باطل مىشود ، ولى اگر سهواً يا بىاختيار قى كند ، اشكال ندارد .