خوانده ، ولى نداند به نيّت ظهر خوانده يا به نيّت عصر ، بايد چهار ركعت نماز قضا بخواند و بنابر احتياط آن را بايد به نيّت نمازى كه بر او واجب است به جا آورد .
« مسألهء 1204 » اگر بعد از گذشتن وقت نماز مغرب و عشاء بداند يك نماز خوانده ، ولى نداند سه ركعتى خوانده يا چهار ركعتى ، بايد قضاى نماز مغرب و عشاء را بخواند .
4 - كَثيرُالشَّك ( كسى كه زياد شك مىكند )
« مسألهء 1205 » اگر كسى در سه نماز متوالى كه بجا مىآورد ، به طور مداوم حداقل در يكى از آنها شك كند ، « كثيرالشك » است و چنانچه زياد شك كردن او از روى غضب يا ترس يا پريشانى حواس نباشد ، نبايد به شك خود اعتنا كند و چنانچه كثيرالشك در سه نماز متوالى شك نكند ، حكم كثيرالشك از او بر طرف مىشود .
« مسألهء 1206 » اگر كثيرالشّك در بجا آوردن چيزى شك كند ، چنانچه بجا آوردن آن نماز را باطل نكند ، بايد بنا بگذارد كه آن را بجا آورده ؛ مثلًا اگر شك كند كه ركوع كرده يا نه ، بايد بنا بگذارد كه ركوع كرده است و اگر بجا آوردن آن ، نماز را باطل كند ، بايد بنا بگذارد كه آن را انجام نداده ؛ مثلًا اگر شك كند كه يك ركوع كرده يا بيشتر ، چون زياد شدن ركوع نماز را باطل مىكند ، بايد بنا بگذارد كه بيشتر از يك ركوع انجام نداده است .
« مسألهء 1207 » كسى كه در يك قسمت از نماز زياد شك مىكند ، چنانچه در قسمتهاى ديگر نماز شك كند ، بايد به دستور آن عمل نمايد ، مثلًا كسى كه زياد شك مىكند كه سجده كرده يا نه ، اگر در بجا آوردن ركوع شك كند ، بايد به دستور آن رفتار نمايد ، يعنى اگر ايستاده ، ركوع را بجا آورد و اگر به سجده رفته ، به شك خود اعتنا نكند .
« مسألهء 1208 » كسى كه در نماز مخصوصى - مثلًا در نماز ظهر - زياد شك مىكند ، اگر در نماز ديگرى - مثلًا در نماز عصر - شك كند ، بايد به دستور شك رفتار نمايد .
« مسألهء 1209 » كسى كه وقتى در جاى مخصوصى نماز مىخواند زياد شك مىكند ، اگر در غير آنجا نماز بخواند و شكى براى او پيش آيد ، بايد به دستور شك رفتار نمايد .
« مسألهء 1210 » اگر انسان شك كند كه كثيرالشك شده يا نه ، بايد به دستور شك