« مسألهء 1220 » اگر به جا آوردن نماز مستحبى به سبب نذر ، عهد و مانند آن بر كسى واجب شود ، چنانچه در اثناى آن نماز شكى براى نمازگزار پيش بيايد ، احكام شك در نماز مستحبى در آن جارى است .
« مسألهء 1221 » اگر كسى در نماز وتر ( كه نماز مستحبى يك ركعتى است ) شك كند كه يك ركعت خوانده يا بيشتر ، بنابر احتياط آن را اعاده نمايد .
شكهاى صحيح
« مسألهء 1222 » در نُه صورت اگر در شمارهء ركعتهاى نماز چهار ركعتى شك كند ، چنانچه يقين يا گمان به يك طرف شك پيدا كرد ، همان طرف را بگيرد و نماز را تمام كند ؛ و گرنه به دستورهايى كه گفته مىشود عمل نمايد و آن نُه صورت از اين قرارند :
اوّل : آن كه بعد از سر برداشتن از سجده دوم ، شك كند دو ركعت خوانده يا سه ركعت كه بايد بنا بگذارد سه ركعت خوانده و يك ركعت ديگر بخواند و نماز را تمام كند و بعد از نماز ، بلافاصله نماز احتياط - به دستورى كه بعداً گفته مىشود - بخواند و احتياط واجب اين است كه اين نماز احتياط را به صورت يك ركعت ايستاده بجا آورد .
دوم : آن كه بعد از سر برداشتن از سجدهء دوم ، بين ركعت دوم و چهارم شك كند كه بايد بنا بگذارد چهار ركعت خوانده و نماز را تمام كند و بعد از نماز ، بلافاصله دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند .
سوم : آن كه بعد از سر برداشتن از سجده دوم ، بين ركعت دوم و سوم و چهارم شك كند كه بايد بنا را بر چهار بگذارد و بعد از نماز ، بلافاصله دو ركعت نماز احتياط ايستاده و بعد دو ركعت نماز احتياط نشسته بجا آورد .
چهارم : آن كه بعد از سر برداشتن از سجدهء دوم ، بين ركعت چهارم و پنجم شك كند كه بايد بنا را بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز ، دو سجده سهو بجا آورد .
در صورتهاى اول ، دوم ، سوم و چهارم ، اگر بعد از تمام شدن ذكر و قبل از سر برداشتن از سجده ، شك كند ، نمازش باطل است ، اگرچه احتياط مستحب اين است كه به دستور