بايد برگردد و آن را بجا آورد .
« مسألهء 1194 » اگر كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند ، هنگامى كه حمد يا تسبيحات را مىخواند ، شك كند كه سجده يا تشهّد را بجا آورده يا نه ، نبايد به شك خود اعتنا كند و اگر پيش از آن كه مشغول حمد يا تسبيحات شود ، شك كند كه سجده يا تشهّد را بجا آورده يا نه ، بايد آن را بجا آورد .
« مسألهء 1195 » اگر شك كند كه يكى از ركنهاى نماز را بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول عملى كه بعد از آن است نشده باشد ، بايد آن را بجا آورد ؛ مثلًا اگر پيش از خواندن تشهّد شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه ، بايد آنها را بجا آورد و چنانچه بعد به خاطر آورد كه آن ركن را بجا آورده بوده ، چون ركن زياد شده ، نماز او باطل است .
« مسألهء 1196 » اگر شك كند عملى را كه ركن نيست بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول عملى كه بعد از آن است نشده باشد ، بايد آن را بجا آورد ؛ مثلًا اگر پيش از خواندن سوره شك كند كه حمد را خوانده يا نه ، بايد حمد را بخواند و اگر بعد از انجام آن به خاطر آورد كه آن را بجا آورده بوده ، چون ركن زياد نشده ، نماز صحيح است .
« مسألهء 1197 » اگر شك كند كه ركنى را بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول عمل پس از آن شده باشد - مثل اين كه مشغول تشهّد باشد و شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه - نبايد به شك خود اعتنا كند و اگر به خاطر آورد كه آن ركن را بجا نياورده ، در صورتى كه مشغول ركن بعد نشده باشد ، بايد آن را بجا آورد و اعمالى را كه پس از آن است نيز انجام دهد و اگر مشغول ركن بعد شده باشد ، نماز او باطل است ؛ مثلًا اگر پس از گفتن تسبيحات اربعه و پيش از ركوع ركعت سوم به خاطر آورد كه دو سجده ركعت دوم را بجا نياورده ، بايد آنها را بجا آورد و سپس تشهد و تسبيحات اربعه را تكرار نمايد و اگر در ركوع يا بعد از آن به خاطر آورد كه آن را بجا نياورده ، نمازش باطل است .
« مسألهء 1198 » اگر شك كند عملى را كه ركن نيست بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بعد از آن است شده باشد ، نبايد به شك خود اعتنا كند ؛ مثلًا اگر هنگامى كه مشغول خواندن سوره است ، شك كند كه حمد را خوانده يا نه ، نبايد به شك خود اعتنا
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 222
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٢٢