ظاهرى ، فكيف به ان كان تغييراً فعلياً فى البنية العضوية ؟ ! « 1 »
در كتاب صحيح [ از كتابهاى اهل سنت ] چنين آمده است : رسول خدا ( ص ) مردانى كه خود را شبيه زنان در آورند ، و زنانى كه خود شبيه مردان مىكنند ، لعنت كرده است .
اين كلام پيامبر اسلام ( ص ) در مورد شباهت ظاهرى است ، پس چگونه است وقتى تغيير خارجى ( شباهت واقعى مرد به زن و برعكس ) در اعضاى بدن صورت پذيرد .
نويسندهء فوق ، خواسته از قياس اولويت استفاده كند . از نظر وى ، تغيير جنسيت نوعى تشبه واقعى مرد به زن يا برعكس است . وى معتقد است : وقتى تشبّه ظاهرى مرد به زن و برعكس حرام باشد ، پس تغيير جنسيت به دليل تشبّه واقعى به دليل اولويت حرام خواهد بود .
پاسخ دليل فوق
اين كه گفته شود تغيير جنسيت ، نوعى تشبّه مرد به زن يا برعكس است ، سخنى ناصواب است ؛ چون تشبه مرد به زن يا برعكس ، به معناى شباهت داشتن در نحوهء زندگى ، يا لباس پوشيدن يا تشبّه در رابطهء جنسى با حفظ اصل جنسيت است . اما تغيير
جنسيت ، يك نوع تغيير كلى و ماهوى است ، به گونهاى كه موضوع عوض مىشود . در اين حالت ، اصلًا صدق تشبّه نمىكند . « 2 » به عبارت ديگر ، در تشبّه يا شباهت يك جنس به جنس ديگر ، موضوع عوض نمىشود ، بلكه با حفظ موضوع يعنى حفظ جنس مرد يا زن ، از لحاظ زندگى يا لباس پوشيدن يا نوع رابطهء جنسى ، به جنس مخالف شبيه مىشود ؛ مرد با حفظ جنس خود ، شبيه زن مىشود يا زن با حفظ جنس خود ، شبيه مرد مىشود ؛ در حالى كه تغيير
هامش
( 1 ) . احمد محمد كنعانى ، الموسوعة الطبية الفقهية ، ص 285 .
( 2 ) . ر . ك : حسين على منتظرى ، دراسات فى المكاسب المحرمة ، ج 2 ، ص 517 .