كه اصل عالميّت اين شخص محرز است و ترديدى در آن وجود ندارد . مرحوم عراقى در پاسخ مىفرمايد : ما هم به اين ملازمهء عقليّه توجه داريم ولى به اين مطلب نيز بايد توجه داشت كه استصحاباتى كه در موضوعات و عناوين - نفياً و اثباتاً جريان پيدا مىكند ، لوازم عقليّهاش بر آنها مترتب نمىشود . آنچه در استصحابات موضوعيّه مطرح است ، تنها اثبات حكم شرعى يا نفى حكم شرعى است . اگر خمريّت مايعى را استصحاب كرديم ، « لا تشرب الخمر » پياده مىشود و اگر عدم خمريّت آن را استصحاب كرديم ، جلوى پياده شدن « لا تشرب الخمر » را مىگيرد ، امّا لوازم عقليّه و عاديّهء مستصحب برآن مترتب نمىشود . با استصحاب حيات زيد ، فقط آثار شرعيهء حيات زيد - مثل عدم جواز تقسيم اموال او و عدم جواز تزويج زوجهاش و . . . - مترتب مىشود و آثار عقليّه و عاديّه حيات زيد جريان پيدا نمىكند . در ما نحن فيه هم همينطور است . استصحاب عدم فسق ، فقط « لا تكرم الفساق من العلماء » را كنار مىزند و دليلى نداريم كه « أكرم كلّ عالم » را به جاى « لا تكرم الفساق من العلماء » قرار دهد .
3 - نظريّه حضرت امام خمينى رحمه الله
حضرت امام خمينى رحمه الله در اينجا قائل به تفصيل شده مىفرمايد : در استصحاب عدم فسق - كه حالت سابقهء يقينى دارد - استصحاب ، هم دليل مخصّص را كنار مىزند و هم دليل عامّ را روى كار مىآورد و حكم به وجوب اكرام عالم مشكوك الفسق مىنمايد ولى در استصحاب عدم ازلى - مثل استصحاب عدم قرشيّت مرئه - نمىتوان اين معنا را پذيرفت ، چون اصولًا ما استصحاب عدم ازلى را قبول نداريم .