اصوليين در اينجا مواردى را مطرح كردهاند كه در مجمل و مبيّن بودن آنها ترديد شده است . مثلًا در مورد آيهء شريفهء ( حرّمت عليكم الميتة ) « 1 » كه حرمت ، به عين خارجى نسبت داده شده است - در حالى كه متعلّق حرمت بايد فعل مكلّف باشد نه عين خارجى - بحث كردهاند كه آيا اين آيه از مصاديق مجمل است يا از مصاديق مبيّن ؟ در حالى كه وظيفهء فقيه و اصولى اين نيست كه در مورد صغريات بحث كند . بلكه در رابطه با صغريات بايد به عرف مراجعه كرد . اگر عرف ظهور آيهء ( حرّمت عليكم الميتة ) « 2 » را در رابطه با همهء افعال يا آثار ظاهره يا بعضى از آثار آن ببيند ، كلامْ مبيّن خواهد شد . امّا اگر عرف نتوانست در اين زمينه پاسخى بدهد ، كلامْ مجمل خواهد شد . پس اين گونه مباحث ، بحث اصولى نيست . اللّهم وفّقنا لما تحب و ترضى الحمد للَّه ربّ العالمين پاييز 1379
هامش
( 1 ) - المائدة : 3
( 2 ) - همان