معذور نبود اگرچه در مورد انجام عمل مهم مشكلى نداشت و مثلًا صلاة او صحيح بود . راه دوّم : راهى بود كه مشهور طى كردهاند . مشهور خواستهاند با مطرح كردن ترتّب ، در زمان واحد دو امر با اختلاف رتبه درست كنند . ما در بررسى كلام مشهور گفتيم : برفرض كه ما از حرفهاى خودمان - يعنى عدم انحلال و عدم شرطيت - دست برداريم و راه مشهور را طى كنيم ، از اين راه نمىتوانيم دو امر را در يك زمان درست كنيم .
اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 132
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص١٣٢