تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 630

مساهمون:

ص٦٣٠
مقدّمهء حرام مقصود از مقدّمات حرام ، مقدّماتى است كه فعل حرام توقف بر آنها دارد و تا وقتى همهء آنها تحقّق پيدا نكنند ، فعل حرام تحقّق پيدا نمىكند . بحث در اين است كه آيا همان‌طور كه در باب مقدّمهء واجب ، مسألهء وجوب غيرى مقدّمه مطرح است ، در باب مقدّمهء حرام هم ، حرمت غيرى مقدّمه مطرح است ؟ قبل از بررسى نظريات پيرامون مسئله ، لازم است احتمالاتى كه در اين زمينه وجود دارد را مطرح نماييم : احتمال اوّل : بين حرمت يك شىء و حرمت مقدّمات آن ملازمه وجود دارد ، بنابراين همهء مقدّمات حرام محكوم به حرمت غيرى مىباشند . احتمال دوّم : بين حرمت يك شىء و حرمت مقدّمات آن ملازمه‌اى وجود ندارد ، بنابراين هيچ‌يك از مقدّمات حرام محكوم به حرمت غيرى نمىباشند . احتمال سوّم : اگر مقدّمهء حرام ، علت تامّه براى تحقّق حرام باشد ، حرمت غيرى پيدا مىكند و الّا محكوم به حرمت غيرى نخواهد بود . اين احتمال را مرحوم آخوند پذيرفته است .