مقدّمهء مستحب ظاهراً بين مقدّمهء مستحب و مقدّمهء واجب فرقى وجود ندارد و كسانى كه در باب مقدّمهء واجب قائل به ملازمهاند ، در باب مقدّمهء مستحب هم قائل به ملازمهاند و مىگويند : اگر چيزى استحباب پيدا كرد ، مقدّمهاش هم مستحب خواهد شد . با اين تفاوت كه استحباب ذى المقدّمه ، نفسى و استحباب مقدّمه ، غيرى خواهد بود . و كسانى كه در باب مقدّمهء واجب ، منكر ملازمهاند در اينجا نيز ملازمه را انكار مىكنند با اين تفاوت كه منكرين ملازمه در باب مقدّمهء واجب ، لابدّيت عقليه را در مورد مقدّمه قبول داشتند ولى در باب مقدّمهء مستحب ، لابدّيت عقليه ، معنايى ندارد و اينان ناچارند بهجاى آن از عنوان « رجحان عقلى » استفاده كنند . سؤال : با توجه به آنچه گفته شد اگر كسى بخواهد نماز مستحبى بخواند ، بدون ترديد بايد وضو بگيرد و گويا در وجوب وضو فرقى بين نماز واجب و نماز مستحب وجود ندارد . پس چرا مقدّمهء مستحب را محكوم به وجوب ندانيم ؟ جواب : در اين سؤال ، خلطى وجود دارد ، زيرا وجوب وضو براى نماز مستحبى ، وجوب شرطى است نه وجوب غيرى . و وجوب شرطى عبارت اخراى از شرطيت است
اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 628
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٦٢٨