مأكول و مشروب ربطى به باب اجزاء ندارد و علت اينكه ما بر مسألهء « صلّ مع الطهارة » تكيه مىكنيم ارتباط آن با مسألهء اجزاء است نه اينكه بخواهيم حكومت قاعدهء طهارت را منحصر به « صلّ مع الطهارة » بدانيم . نتيجهء بحث اجزاء در ارتباط با قاعدهء طهارت از آنچه گذشت معلوم گرديد كه قاعدهء طهارت ، بر دليلى مثل « صلّ مع الطهارة » حكومت دارد . يعنى اگر كسى در طهارت و نجاست لباس خود ترديد داشته و با استناد به قاعدهء طهارت در آن لباس نماز بخواند و بعد از مدّتها معلوم شود كه لباس او در هنگام نماز نجس بوده ، نماز او صحيح است و اعاده و يا قضا لازم ندارد . پس در مورد قاعدهء طهارت ، قول به اجزاء صحيح است .
2 - اجزاء در مورد اصالة الحلّية
مطالبى كه در ارتباط با قاعدهء طهارت گفتيم ، در مورد قاعدهء حلّيت نيز مطرح مىشود ، زيرا تعبير « كلّ شيء هو لك حلال حتّى تعلم أنّه حرام » « 1 » با تعبيرى كه در مورد قاعدهء طهارت وارد شده يكسان است . البته اين بنا بر تفسيرى است كه مشهور نسبت به قاعدهء طهارت و قاعدهء حليت مطرح مىكنند . ولى مرحوم آخوند در اينگونه تعبيرات مغيّا را مشتمل بر بيان حكم واقعى مىداند و غايت را - كه علم در آن مأخوذ است - در ارتباط با استصحاب مىبيند . مشهور مىگويند : مراد از روايت اين است : « كلّ شيء شكّ في حلّيته و حرمته فهو لك حلال ظاهراً » ، غايت « حتّى تعلم » بهعنوان قيد موضوع است و خصوصيت موضوع را بيان مىكند . حال ما وقتى مثلًا دليل « لا تصلّ في أجزاء ما لا يؤكل لحمه » را ملاحظه
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ، ج 12 ، ص 60 ، ( باب 4 من أبواب ما يكتسب به ، ح 5 ) .