اشكال سوم : مرحوم آخوند در ابتداى بحث فرمود : « امر ، در معانى متعددى استعمال شده است » و پس از ذكر چند معنا ، وقتى معناى « غرض » را مطرح كرد ، اشكالى در مورد آن ذكر كرد و فرمود : در « جاء زيد لأمر كذا » كلمهء « أمر » بهمعناى « غرض » استعمال نشده است بلكه « غرض » ، از لام استفاده مىشود و مجرور لام ، مفهوم « غرض » نيست بلكه مصداقى براى آن مىباشد . و اينجا اشتباه مفهوم به مصداق پيش آمده است . سپس دايرهء اشكال را توسعه داده و فرمود : در مورد حادثه ، شأن و فعل عجيب نيز همينطور است . ولى در اينجا سخنى از معناى « فعل » بهميان نياورد . حال جاى اين سؤال است كه چرا ايشان با وجود اينكه در ابتداى بحث ، يكى از معانى « أمر » را معناى « فعل » دانست و به آيهء شريفهء ( وَ ما أمر فِرعَون بِرَشيد ) « 1 » هم مثال زد ولى در اينجا معناى « فعل » را نه در كنار دو معناى « طلب » و « شىء » ذكر كرد و نه از جملهء آن معانى دانست كه در آنها - به قول ايشان - اشتباه مفهوم به مصداق پيش آمده است ؟
هامش
( 1 ) - هود : 97