داديد ما عين همين اشكال را در مثال « للَّه عليّ لا اصلّي صلاة صحيحة في الحمام » - كه خود شما هم صحت آن را قبول داريد - پياده كرديم . در نتيجه اين استدلال اعمّى كنار مىرود .
بحث دوّم : با قطعنظر از مباحث مربوط به صحيح و اعمّ آيا مسألهء نذر در اينجا چگونه حل مىشود ؟
مسئله « نذر ترك صلاة در حمام » از مسائل مشكل است ، هرچند مثال آن را روى موردى پياده كنيم كه مورد قبول طرفين - صحيحى و اعمّى - باشد ، مثل عبارت : « للَّه عليّ أن لا اصلّي صلاة صحيحة في الحمام » . اگر نماز در حمام ، فاسد شد ، نماز فاسد چگونه مىتواند موجب تحقّق مخالفت نذر شود ؟ و از طرفى مسئله اين كه نذر از انسان سلب قدرت مىكند چگونه حلّ مىشود ؟ مرحوم حاج شيخ عبد الكريم حائرى و مرحوم عراقى راهحلّى براى اين مسئله بيان كردهاند . اين راه حلّ ، توسط استاد بزرگوار ما حضرت امام خمينى « دام ظلّه » تكميل شده و همراه با توضيحاتى از ناحيه ما بهصورت زير ارائه مىگردد : براى حلّ اين مسئله ، ما بايد ابتدا متعلّق نذر را مورد بررسى قرار دهيم و ببينيم آيا ناذر ، چه چيزى را نذر كرده است ؟ اين كه شخصى نذر كند در حمام نماز نخواند داراى دو مصداق است : مصداق اوّل : اين است كه انسان ، اصلًا نماز نخواند و صلاة را بهطور كلّى ترك كند . در اين صورت ، صدق مىكند كه او در حمام نماز نخوانده است . البته كسى كه نماز را ترك كرده ، مفهومش اين نيست كه نماز در حمام را نخوانده است بلكه بر او صدق مىكند در مسجد نماز نخوانده است ، همچنين كه صدق مىكند در خانه ، نماز نخوانده است . چنين نذرى باطل است زيرا اگر منذور قابل انطباق بر مصداق ترك صلاة باشد ، رجحانى در آن وجود ندارد . در حالى كه هيچ ترديدى در دخالت رجحان متعلّق نذر در صحت نذر نيست .