است . و آنسخن كه امروز درباره پسر و دختر عزب رائج است كه آنان را از بختك بيم مىدهند افسانهاى ريشهدار در عجائب المخلوقات قزوينى است كه گويد : زلار ديوى است كه به زمين يمن باشد اگر كسى را بيند با او مجامعت نمايد و اهل آن بلاد اين ديو را دانند و گويند فلان منكوح او شد و از او نوميد شوند زيرا كه قضيب او چون سر گاو باشد .
سكاچه بر اثر امتلاء معده و افتادن به استلقاء است اگر صبر شود تا غذا از فم معده پايين رود و بخصوص در حال هضم غذاء و احتماء معده و عدم استلقاء اصلا كابوس روى نمىآورد .
قانونچه تاليف محمود بن محمد چغمينى است كه ماتن ( الملخص فى الهيأة ) است كه شرح قاضىزاده رومى معروف بشرح چغمينى از كتب درسى هيأت در دوره متوسطه در حوزه - هاى علميه است . مؤلف طب اكبر بر قانونچه شرحى مبسوط و بسيار مفيد فرموده است بنام مفرح قلوب . نسخهاى كامل از آن بقطع وزيرى و خط خوب و كاغذ مرغوب در تملك راقم است كه در اين فن مرا معدى تام بود . در آغاز آن بعد از تسميه و تحميد گويد : اما بعد فقير احقر جانى محمد اكبر محمد ارزانى ، مشهود رأى صداقت انتماى تاليان اين اوراق و طالبان اين مذاق مىگرداند الخ .
بدانكه تسميه قانونچه باحترام در مقابل قانون شيخ رئيس است . چنان كه ملا حاجى باباى قزوينى كه از شاگردان شيخ بهائى صاحب كشكول است نام مجموعه خود را از راه ادب و رعايت تواضع در مقابل استاد و كشكولش ، مشكول ناميده است كه مهمل كشكول است . و چنان كه حبيب الله قاآنى به احترام سعدى نام منشآت خود را پريشان گذاشته است زيرا سعدى در آغاز سبب تاليف كتاب گويد : بعد از تامل اينمعنى مصلحت آن ديدم
هزار و يك نكته (فارسى) — صفحة 742
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص٧٤٢