و حرف انسان كامل نيز نامند يس و القرآن الكريم و آن قلب دائره ابجد است . و فى مجمع البيان للطبرسى روى عن الكلبى انه قال هى - يعنى كلمة يس - بلغة طى يا انسان .
سين انسان چونكه خيزد از ميان * اول و آخر نماند غير آن
هر حرفى كه به سه حرف تلفظ مىشود اگر حرف اول آن جز آخر آن باشد آن را ملفوظى گويند چون الف ، جيم . و اگر يكى باشند مسرورى يا مستدير گويند مانند ميم ، نون ، واو . و هر حرفى كه به دو حرف تلفظ مىشود آن را ملبوبى گويند مثل باتا .
بينات بسم الله الرحمن الرحيم بعد از اسقاط مكرر 217 است ، على بن ابى طالب 217 است . فواتح سور پس از اسقاط مكررات منطوق آنها صراط على حق نمسكه است يا على صراط حق نمسكه است يا صراط حق على نمسكه است و آنها را حروف نورانيه و حروف سعيده خوانند . صاحب اسفار در فصل چهار باب چهار جواهر و اعراض ( ج 2 ص 33 ط 1 ) و در تعليقات بر شفاء ( ص 119 ط 1 ) در تقسيم حروف به صامت و مصوت بمناسبت بحث در كيفيات مسموعه مطالبى دارد . و همچنين حاجى در حواشى اول مبحث الفاظ منطق منظومه ( ص 10 ) و عمده در اين باب كتب فن و خدمت استاد است كه :
هر كه گيرد پيشهاى بىاوستا * ريشخندى شد به شهر و روستا
نكته 903
علماى عامه در فصول اذان و اقرار و شهادت به ولايت حضرت وصى امير المؤمنين على عليه السلام در آن از جناب استاد علامه حاج ميرزا ابو الحسن شعرانى قدس سره العزيز استفتاء كردهاند در جوابشان چنين مرقوم فرمود كه من عين دستخط مباركش را كه در نزد من محفوظ است نقل مىكنم :