بگشاى كفن بيفكن اين پوست * چون روح بر آز جسم مرده
بگشاى دو بال و بس برون پر * از گنبد چرخ سالخورده
نكته 57
اينكه در عالم رؤيا حقائقى روى ميآورد و همچنين در حال احتضار و در حال تنويم مغناطيسى و غيرها هيچيك اينها موضوعيت ندارد آنكه موضوعيت دارد انصراف از نشأه عنصرى و تعلقات اين سويى است چون اين انصراف در بيدارى هم پيش آيد نتيجه هزاران خواب و احتضار را مىكند . غلام همت آنم كه زير چرخ كبود ز هر چه رنگ تعلق پذيرد آزاد است .
نكته 58
فصوص شيخ اكبر در بيست و هفت كلمه است كه مراد بيست و هفت مثال از امثله ( انسان كامل ) است نه آدم شخصى و نوح شخصى و داود و سليمان شخصى و هكذا . فتبصر . و بعبارة اخرى هر يك از آن كلمات نوريه عليهم السلام مظهرى خاص از مظاهر الوهيتاند كه الوهيت به هر يك از آنها بر وجه اكمل ظاهر شده است . و اين كلمات سائر و دائراند و در افراد نوع انسان مطابق اعتدال مزاج و قابليت و استعداد آنها ظاهر ميگردند و ان شئت قلت هر كلمه در بيان مقامى از مقامات انسان است
نكته 59
شيخ رئيس در تعليقات در بيان اراده بارى تعالى ( از ص 16 الى 19 ) تصريح كرده است كه موجودات همگى معلومات و مرادات و لوازم ذات بارى تعالىاند و آخوند ملاصدرا در بحث اراده الهيات اسفار ( ص 81 ج 3 طبع سنگى رحلى ) قسمتى از كلمات وى را از تعليقات نقل كرده است و خود آخوند نيز در اسفار در همان بحث مذكور اراده و علم را در بارى تعالى يكى ميداند و هو الحق و گويد : ارادته تعالى للاشياء عين علمه بها و هما عين ذاته فكونه تعالى عالما و مريدا أمر واحد من غير تغاير ( ص 74 و 80 ج 3 الهيات اسفار ) و محبت را مقسم علم و اراده و شوق و ميل قرار داده است و نعم ما فعل و گفت : العلم و الاراده الشوق و الميل معنى واحد يوجد فى عوالم اربعة يظهر فى كل