سجستانى ( م 275 ) 5 - صحيح ترمذى ( م 279 ) 6 - سنن نسائى ( م 303 ) .
نراقى در خزائن گفته است : صحاح سته كه در ميان اهل سنت اعتبار دارد و واجب مىدانند عمل باحاديث آنها را به اين تفصيل است : صحيح محمد بن اسماعيل جعفى بخارى ، و صحيح ابى - الحسين مسلم بن الحجاج النيسابورى ، و كتاب ابى داود سليمان بن اشعث سجستانى ، و كتاب أبى عيسى محمد بن عيسى ترمذى ، و كتاب نسائى ، و موطأ مالك . و گويند اول كتابى كه در حديث ساختهاند موطا مالك بود و شافعى گفته : ما أعلم شيئا بعد كتاب - الله أصح من موطا مالك ، و بعد از آن صحيح بخارى ، پس صحيح مسلم ، و اصح از اين هر دو پيش اهل سنت صحيح بخاريست ( ص 276 بتصحيح و تعليقات راقم ) .
و لكن حق اين است كه موطأ در عداد صحاح نيست و بجاى آن بايد سنن ابن ماجه را نام برد ، چنان كه در آغاز معجم مفهرس نص است كه : المعجم المفهرس لالفاظ الحديث النبوى عن الكتب الستة و عن مسند الدارمى و موطأ مالك و مسند احمد بن حنبل .
و بدانكه يكى از جوامع روائى كه اهميت بسيار به سزايى دارد فصل الخطاب حاج كريمخان كرمانى است . و اخيرا جامع احاديث شيعه كه بناى آن از حاج آقا حسين طباطبائى است .
رضوان الله تعالى عليهم .
نكته 844
شيخ بهائى در آخر شرح حديث بيست و پنجم كتاب خود شرح اربعين فرمايد : ذكر بعضى اصحاب الكمال ( المحقق الدوانى فى حاشية شرح الهياكل - منه ) فى معرض تحقيق الآل كلاما حاصله : أن آل النبى صلى الله عليه و آله كل من يأول اليه و هم قسمان :