و در كافى باسنادش از سدير الصيرفى است كه قال قلت لابى عبد الله عليه السلام جعلت فداك يا بن رسول الله هل يكره المؤمن على قبض روحه قال لا و الله انه اذا اتاه ملك الموت يقبض روحه جزع عند ذلك فيقول له ملك الموت يا ولى الله لا تجزع الحديث ( ص 35 م 13 من الوافى ) و روايات ديگر از اين قبيل .
نكته 48
ص 88 ج 2 من الجزء الرابع من عيون الاخبار لابن قتيبة الدينورى قال : حدثنى الرياشى قال : ليس شىء يغيب أذناه الا و هو يبيض ؛ و ليس شىء يظهر اذناه الا و هو يلد ، و روى ذلك عن على بن ابى طالب عليه السلام .
مرحوم فرهاد ميرزا در زنبيل آورده ( ص 14 ) از مجلس امير كمال الدين حسين فنائى نقل شد حضرت صادق عليه السلام از ام جابر پرسيد كه در چه كارى ؟ عرض كرد كه ميخواهم تحقيق كنم كه از چرنده و پرنده كدام بيضه مىنهند و كدام بچه مى - آورند فرمود كه احتياج به اين مقدار فكر نيست بنويس كه گوش هر حيوانى كه مرتفع است بچه مىآورد و هر كدام منخفض است بيضه مىنهد ذلك تقدير العزيز العليم .
باز با آنكه چرنده است و گوش او منخفض و بسر او چسبيده بيضه مىنهد سلحفاة كه چرنده است چون بدين منوال است بيضه مىنهد و گوش خفاش چون مرتفع است و بسر او چسبيده نيست بچه مىآورد .
نكته 49
عارف رومى در آخر دفتر دوم مثنوى فرمايد :
غورهاى نيك كايشان قابلند * از دم اهل دل آخر يكدلند
سوى انگورى همى رانند تيز * تا دوئى برخيزد و كين و ستيز
پس در انگورى همى درند پوست * تا يكى گردند و وحدت وصف او است