اين دو حديث شريف را كه از غرر احاديثاند و حامل اسرارى از درجات انسان و آيات قرآن و حكم قرائت و قبر در هر نشأه به وزان آن نشأة ، و تكامل برزخى مىباشند در رسائل ديگرم و به خصوص در رساله قرآن و انسان شرح و بيان نمودهايم .
لو - جناب صدوق در كتاب توحيد باسنادش روايت فرمود :
عن الحارث الاعور عن على بن أبى طالب عليه السلام انه دخل السوق فاذا هو برجل ( فاذا هو مر برجل - نسخة ) موليه ظهره يقول : لا و الذى احتجب بالسبع ، فضرب على عليه السلام ظهره ثم قال : من الذى ( من ذا الذى - نسخة ) احتجب بالسبع ؟
قال : الله يا امير المؤمنين ، قال : أخطأت ، ثكلتك أمك ان الله عز و جل ليس بينه و بين خلقه حجاب لانه معهم اينما كانوا . قال :
ما كفارة ما قلت يا امير المؤمنين ؟ قال أن تعلم أن الله معك حيث كنت . قال : أطعم المساكين ؟ قال : لا ، انما حلفت به غير ربك .
( آخر باب 28 فى نفى المكان و الزمان عنه تعالى ص 176 ) يعنى امير عليه السلام داخل بازار شد و گذارش به مردى كه رويش بسوى امام نبود افتاد كه مىگفت : نه قسم به آن كسى كه به هفت آسمان در حجاب است امام دست بر پشت او زد و فرمود : چه كسى به هفت آسمان در حجاب است ؟ گفت : يا امير المؤمنين ! خدا . امام فرمود به خطا رفتى ، حجابى در ميان خداى عز و جل و خلق او نيست زيرا كه او با خلق است هر كجا كه خلق هست ، گفت : يا امير المؤمنين كفاره اين كه گفتم چيست ؟ امام فرمود : كفارهاش اين است كه بدانى هر جا هستى خدا با تو است . گفت : مسكينان را اطعام كنم ؟ فرمود : نه تو به جز پروردگارت سوگند خوردهاى .
بدانكه عالم صمدانى ملا عبد الصمد همدانى در بحر المعارف از صفحه 267 تا ص 280 در حجاب خيلى خوب بحث كرده
هزار و يك نكته (فارسى) — صفحة 576
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص٥٧٦