احوال امام صادق سلام الله تعالى عليه آمده است كه اذا اغتم ترك النوافل . آنگاه در بيان آن فرموده است : چون در آن حال نفس را در مورد تجلى حق سبحانه قرار دادن كفران نعمت تجلى است . انتهى كلامه قدس سره . حال اگر مصلى را به عللى در اول وقت تأديه صلوة حال و حضور نباشد ، آيا أفضل تأخير آن نيست ؟ در صلوة جواهر عنوان شده است رجوع شود به ( ج 7 ص 313 ط بيروت )
نكته 660
در يك مجموعه خطى بسيار نفيس كه در تملك راقم سطور است حاوى چندين رساله مفيد و مطالب ارزشمند است و تاريخ كتابت آن 1069 ه ق است يكى از مطالب آن اين سؤال و جواب است :
سؤال هل كان امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام عالما بضرب ابن ملجم عليه اللعنة و العذاب ، أم لا ؟ و هل كان الامام المعصوم على بن موسى الرضا عليه السلام عالما بالسم فى العنب و الرمان ( كذا - او الرمان - ظ ) الذى حصل الوفاة بسببهما أم لا ؟
أجاب الشيخ جمال الدين الحسن بن المطهر قدس سره بانهما كانا عالمين لكن تكليفهما فى هذا الباب غير تكليف الرعية و كذلك قصة سبط الشهيد الحسين بن على عليه السلام و كذا باقى الائمة عليهم السلام . انتهى
جواب علامه در غايت اتقان است و استدراكى كه فرمود لكن تكليفها فى هذا الباب غير تكليف الرعية ، بيان سرى براى اهل ايقان است . و راقم در رسائل انسان كامل و نهج الولاية و قرآن و انسان و نيز در رساله علم ، اين مرصد أسنى و مطلب أعلى را مبرهن نموده است .
بعضى از مشايخ ما رضوان الله تعالى عليه در اين مطلب ، مسألهاى فقهى بدين صورت عنوان مىفرمود : اگر كار مظلومى در حكومت ظالمى به جايى كشيده شده است كه يقين دارد او را