دل هسّ و جاى دلبره نه جاى شخص ديگره * شطونّه از خود دور دار بوين چهها بوين چهها
اتي شه سركتى بزن توره نمّه چتى بزن * توشه عقل و شعور دار بوين چهها بوين چهها
حسن تو در بروز خود نوين شه خودّه يك نخود * شِ كارّه جمع و جور دار بوين چهها بوين چهها
19 / 4 / 1350
مه ره در كوه و وشه چنّه خوشه * بخورم واش و ولك كوه و وشه
نه نومى بورم از اين و از اون * نه از خوش و نخوش و ته شه و مه شه
كلمهء 318
خواجه طوسى در تجريد اعتقاد فرموده است :
البعثة حسنة لاشتمالها على فوائد كمعاضدة العقل فى ما يدلّ عليه ، و استفادة الحكم فى ما لا يدل . . . ( كشف المراد ، ص 346 ؛ به تصحيح و تعليق راقم ) .
يعنى بعثت پيامبران نيكوست زيرا كه سود بسيار در آن است ، مانند اين كه عقل را در آنچه بدان راه دارد استوارى دهد ، و در آنچه كه بدان راه ندارد راهنمايى كند .
قسمت دوم عبارت خواجه كه گفت : « و استفادة الحكم في ما لا يدل » در ردّ أصحاب معارف است . اصحاب معارف نه بدين معنى متداول در محاورات امروز كه مثلا در وصف و مدح كسى مىگوييم : « فلانى از ارباب عقول و اصحاب معارف است » بلكه اصحاب معارف بدان معنى متعارف ديروز كه در تفاسير و كتب كلامى قدماء آمده است ؛ مثلا جناب طبرسى در مجمع البيان در تفسير كريمه صد و چهارم سوره بقره
وَ لَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَيْرٌ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ
گويد :
« و في هذه الآية دلالة على بطلان قول اصحاب المعارف لانه نفى ذلك العلم عنهم » .