صاحب هزارون ادّعا بايّه * از قدرت اون جانه خدا بايّه
7 / 7 / 1347
من كي هسّمه كه بووم توره خوامه * من چى هسّمه كه بووم ته فدامه
شه خودّه كه أشمه اتّا گدامه * ته سايه كه مه سر دره پادشامه
17 / 6 / 1347
اوندل كه به ته عشق گرفتار نيه * اوندل كه و ته بارره خريدار نيه
و شنا سگ پيش دم بدئن خورمه قسم * سگ هم وره خوارنى و گنهخوار نيه
11 / 7 / 1347
اي ونگ شام اذان بمؤئه مه گوش * مه تن بلرزسّ و مه دل بموئه جوش
هي روزّه شوكمّي و شوره كمّى روز * ناگهون گننه برو چاركس دوش
وضو بيتمه بخونّم شه نمازّه * خداءه پيش بورم راز و نيازّه
امشو جمعه شو هسّ و اميدوارمه * احياها كنم همين شوء درازّه
امشوئه تاريكى چنّه مزه داينه * مزه شوهاى ماه روزه داينه
مه دلّه نمّه امشو چى كارد بوشه * انّه آه و ناله داينه و سوزه داينه
12 / 8 / 1347
امشو من چنّه راز و نيازها كنّه * چنّه ذكرها كردم و نمازها كنّه
تا دل سحر بر سيمه شه دل وا * ديماشه جانه آمى پروازها كنّه
28 / 7 / 1347
بشنو سّمه جامجم جهون نمائه * جام طلسمى هسّ و گرون بهائه
نو نسّمه كه و رمزى از امائه * همين هسّه كه خدا مره هدائه
جانى كه ته سر نيه صفا نداينه * كارى كه ته سر نيه سزا نداينه
شاهى كه ته در خنه گدا نبوئه * بيچاره بهاى يك گدا نداينه