سنگ مىباريد بر اعداى لوط * تا كه در آب سيه خوردند غوط
ص 101 ، س 2 ، قوله :
« باز چون اسب لطف را زين كرد * لقمه كرم را ملخ چين كرد
خود از او نزد عقل و رأى زرين * كرم سيمين بود ملخ زرين
در عطا چون بلاى مبلى ديد * با بلا در عطا همى خنديد » .
اشارت است به احوال وقايع حضرت ايوب پيامبر ( عليه السلام ) قوله سبحانه :
وَ أَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَكَشَفْنا ما بِهِ مِنْ ضُرٍّ وَ آتَيْناهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَ ذِكْرى لِلْعابِدِينَ .
« 1 »
مفسّران قرآن كريم در اين مقام رواياتى نقل كردهاند ، از آن جمله در تفسير منهج الصادقين آمده است كه :
از ابن عبّاس مروى است كه حق تعالى جميع اولاد و اموال و مواشى وى را مضاعف به وى داد ، و ابر سرخ و سفيد فرستاد تا ملخ زرين بر وى بباريد . و در احقاف آورده كه سه شبانه روز در حوالى سراى او باريد . و در حديث آمده كه هر قطره آب غسل كه از وى مىچكيد ملخ زرين شد و ايوب آن را به دست جمع كرد ، وحى آمد كه اى ايّوب نه من تو را مستغنى گردانيدهام و جميع اموال را با ضعف آن به تو دادم از براى چه اين را جمع مىكنى ؟ فرمود : بار خدايا چون كه اين از بدن من جدا شده كه محلّ ابتلاء و امتحان تست پس آن را بركتى و كرامتى ديگر خواهد بود و مزيّت تيمّن و تبرّك خواهد داشت بر اموال ديگر . ( ج 3 ، چاپ رحلى سنگى ، ص 298 ) .
ص 101 ، س 5 ، قوله :
« قهر او چون بگستراند دام * سگى آرد ز صورت بلعام » .
اشاره است به كريمه :
فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ . . .
« 2 » كه بعضى راجع به بلعام بن باعور گفتهاند . به تفسير مجمع البيان رجوع شود .
هامش
( 1 ) - سورهء انبياء ، آيهء 84 و 85 .
( 2 ) - سورهء اعراف ، آيهء 175 .