گر مخيّر بكنندم بقيامت كه چه خواهى * دوست ما را و همه جنّت و فردوس شما را
د - در باب نود و پنجم مصباح الشريعه ، روايت شده است كه قال الصادق عليه السلام : « العارف شخصه مع الخلق و قلبه مع اللّه ، لو سهى قلبه عن اللّه طرفة عين لمات شوقا اليه ، و العارف امين و دائع اللّه و كنز اسراره و معدن نوره و دليل رحمته على خلقه و مطيّة علومه و ميزان فضله و عدله قد غنى عن الخلق و المراد و الدنّيا و لا مونس له سوى اللّه و لا نطق و لا اشارة و لا نفس الّا باللّه و للّه و من اللّه و مع اللّه فهو في رياض قدسه ، متردّد و من لطائف فضله اليه متزوّد و المعرفة اصل فرعه الايمان » .
فرمود عارف شخص او با خلق ، و قلب او با خدا است ، سعدى در افاده اين معنى چه نيكو سروده است :
هرگز وجود حاضر و غائب شنيدهاى * من در ميان جمع و دلم جاى ديگر است
ابناى روزگار بصحرا روند و باغ * صحرا و باغ زنده دلان كوى دلبر است
دعاى عرفه حضرت سيد الشهداء عليه السلام ، و دعاى سحر حضرت امام محمد باقر عليه السلام كه در سحرهاى ماه مبارك رمضان مىخوانيد ، و مناجاتهاى باب الحوائج إلى اللّه ، امام هفتم موسى بن جعفر عليهما السلام ، كه در بلد امين كفعمى نقل شدهاند ، و مناجاتهاى شعبانيه جناب وصّى امير المؤمنين على عليه السلام ، و مناجات خمس عشر حضرت امام سجاد عليه السلام به خصوص مناجاتهاى محبين و عارفين و ذاكرين آن ، و همچنين توقيع شريف حضرت بقية اللّه و تتمة النبّوة امام زمان ، مهدى موعود عليه - السلام كه از ناحيه مقدسه آن جناب به شيخ كبير ابى جعفر محمد بن عثمان بن سعيد رضوان اللّه عليه داده شد ، كه در هر روز از ايام ماه مبارك رجب دستور خواندن آن صادر گرديده است و صدها كتابها از اين گونه حقائق الهيه كه از وسائط فيض الهى يعنى ائمه اطهار ما عليهم السلام ، بما رسيده است كه از هيچ عارف و حكيم ، لطائف عرفانى در ظريفترين كسوت الفاظ بدين پايه