سال زراعت . و ديگر سال يوبيل بود پس از هفت دوره هفت ساله يعنى چهل و نه سال . و مراد از شش روز ، خلقت شش مدت زمان است كه با همه اين سبت ها تناسب داشته باشد . و در تفسير المنار اين آيه را نيز شاهد آورده است «
وَ إِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ
» و نيز «
كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ »
هر روز خداوند در كار است و فيض مى بخشد . و از روايت ابن ابى شيبه از كعب الاخبار و ضحاك از ابن عباس و روايت مجاهد و احمد بن حنبل نقل كرده است كه مراد به ايام در اين آيات هر روز هزار سال است . روز در مقابل شب را نهار مى گويند .
و اگر گويى چون روز خورشيدى مراد نيست مدت طولانى زمان را به همه گونه تقسيم ميتوان كرد شش قسم و ده قسم بلكه صد هزار قسم و بيشتر و كمتر ، و هر دوره كه اختصاص به نوعى خلق دارد مى توان روزى گفت و در تورات شش روز شمرد براى مناسبت هفته ، در قرآن چرا شش روز شمرد ؟
گوييم جواب اين سؤال از كلام خداى تعالى در آيه كريمه مستفاد مى گردد كه فرمود « :
فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَواءً لِلسَّائِلِينَ
» ( سجده 9 ) در چهار روز آفريديم ( موجودات ارضى را ) تا همه سائلان را يك جواب باشد . آن كه پرسد زمين و آسمان در چند روز آفريده شده اگر از تورات جواب دهند گويند شش روز ، و اگر از قرآن جواب دهند هم گويند شش روز . و اگر قسمت به شش روز كه در تورات است غلط بود ، البته قرآن صحيح را مى فرمود اما چون آن هم به تاويلى صحيح است جواب مساوى تورات خود مصلحت است . نظير آن كه زمين را به هفت اقليم تقسيم كردند و ممكن بود به هشت يا ده اقليم يا كمتر يا بيشتر كنند چون تقسيم اختيارى است ، اكنون حفظ اين اصطلاح هفت مصلحت است «
سَواءً لِلسَّائِلِينَ »
، هر كس پرسد زمين چند اقليم است يك نوع جواب شنود . و دائره را به سيصد و شصت درجه قسمت كردند ، و طور ديگر هم ميتوان تقسيم كرد ، و روز را به بيست و چهار ساعت تقسيم كردند ، مى توان طور ديگر تقسيم كرد اما حفظ اصطلاح مانع تشويش ذهن است بايد اين اصطلاحات را حفظ كرد «
سَواءً لِلسَّائِلِينَ »
. و به هر حال مناسبت تقسيم هفته و لزوم يك روز تعطيل براى آس ايش و عبادت و تعليم احكام