مرحوم طبرسى در مجمع البيان در ضمن تفسير آيه چهارم تحريم : واظهره الله عليه عرف ، الايه فرموده است كه قرائت حفص از عاصم ، قرائت اميرالمؤمنين على عليه السلام است مگر در ده كلمه . و هم آن جناب و مرحوم علامه حلى در تذكره الفقهاء فرمودند : آن ده كلمه را ابوبكر در قرآن آورده است كه روايت ابوبكر از عاصم كاملا همان قرائت اميرالمؤمنين عليه السلام است . در منتهى فرمود : اضبط هذه القراءات السبع عند ارباب البصيره هو قرائه عاصم بروايه ابى بكر بن عياش ، و در تذكره فرمود : ان هذا المصحف الموجود الان هو مصحف على عليه السلام . و بقرائت هر دو انه عمل غير صالح به فتح ميم و تنوين لام و رفع غير است . پس بدانكه جنت و نار در ارواح اند نه ارواح در جنت و نار ، بلكه در اطلاق كلمه دركه مشعر به ظرفيت است خيلى دقت بايد . پس بدانكه جنت و نار را در همه عوالم مظاهر است .
ج ( [
جَزاءً وِفاقاً
] ( « 1 » مى فرمايد جزاء موافق اعمال و عقايد است . وفاق مصدر دوم باب مفاعله از وفق است و مفالعه بين دو چيز است يعنى عمل را باجزاء و جزاء را با عمل موافقت است
كُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً
. « 2 »
چون ركوعى يا سجودى مرد كشت
شد در آن عالم سجود او بهشت
هامش
( 1 ) سوره نبأ ، آيه 26 .
( 2 ) سوره بقره ، آيه 25 .