چون كه پريد از دهانش حمد حق
مرغ جنت ساختش رب الفلق
چون ز دستت رست ايثار زكوه
كشت اين دست آنطرف نخل و نبات
آب صبرت آب جوى خلد شد
جوى شير خلد مهر تست وود
ذوق طاعت گشت جوى انگبين
مستى و شوق تو جوى خمر بين
چون ز دستت زخم بر مظلوم رست
آن درختى گشت از آن ز قوم رست
چون ز خشم آتش تو در دلها زدى
مايه نار جهنم آمدى
خشم تو تخم سعير دوزخست
هين بكش اين دوزخت را كاين فخست
اين سخنهاى چو مار و كژدمت
مار و كژدم گردد و گيرد دمت
اى دريده پوستين يوسفان
گرگ برخيزى از آن خواب گران
گشت گرگان آن همه خوهاى تو
مى درانند از غضب اعضاى تو