يلهو و لا يلعب « 1 » .
و در حديث پانزدهم ، باب الاشارة و النّص على ابن الحسن موسى عليه السّلام ، به اسنادش از صفوان جمّال روايت كرده است كه قال : سالت ابا عبد اللّه عليه السّلام عن صاحب هذا الأمر ؟ فقال ان صاحب هذا الامر لا يلهو و لا يلعب .
و اقبل ابو الحسن موسى عليه السّلام و هو صغير و معه عناق مكّيّة و هو يقول لها اسجدى لربك فاخذه ابو عبد اللّه عليه السّلام و ضمه اليه و قال بابى و امى من لا يلهو و لا يلعب « 2 » .
فرقهء ناجيهء اماميهء اثنا عشريه پيغمبران و جانشينان آنان را بدين صفات شناسند كه از قرآن و روايات و ادلّه عقليهء حكماى متألّهين مستفاد است كه نه غفلت بديشان روى مىآورد و نه اهل لهو و لعب و زهوند ، و ايشاناند كه امنا و شهداى إله عالم و عالم به ما تحت العرش الى تحت الثّرى هستند ، و نور اللّه و ولاة امر اللّه و خزنهء علم اللّه و خلفايش در زميناند ، و ابواب الهى و اركان ارضاند .
اين دارندهء روح قدسى است كه اماميّه او را به صاحب مقام عصمت تعبير مىكنند ، و او را معصوم مىدانند ، كه در فعل و قول و تلقّى وحى و در همهء شئون امورش مطلقا از خطا و عصيان و زلل و غفلت و نسيان و لهو و لعب و زهو معصوم است ، و كسى كه بدين صفت عصمت متصف نباشد ، خليفة اللّه و حجة اللّه على خلقه نخواهد بود . اللّه اعلم حيث يجعل رسالته .
آنكه امام عليه السّلام فرمود : اذا قبض النبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم انتقل روح القدس فصار الى الإمام ، مراد اين نيست كه روح از بدن پيغمبر به بدن امام منتقل مىشود به صورت انتقال شيىء از جايى به جايى ، چه ، اين تناسخ باطل است ، كه براهين محكمه بر ابطال آن قائم است ، بلكه مراد اين است كه مانند آن حقيقت كه حامل نبوت بود امام نيز داراست ، كه وصى و خليفه اوست .
آنكه امام - عليه السّلام - فرمود : خداوند تبارك و تعالى خلق را بر سه صنف آفريد : سابقون و اصحاب ميمنه و اصحاب مشئمه ، چنان است كه در
هامش
( 1 ) - جلد 1 ، معرب ص 225 .
( 2 ) - جلد 1 ، معرب ص 248 .