همان كتاب از 34 نفر از علماى معروف اهل سنت ، نام مىبرد كه اين حديث را در كتابهاى خود آوردهاند ( با ذكر نام كتاب و صفحهء آن ) .
به اين ترتيب ، روايت فوق از رواياتى است كه در ميان اهل سنت مشهور بلكه متواتر است . « 1 »
و اما علماى شيعه ، همه اتفاق نظر دارند كه : اين هيجده آيه يا مجموع اين سوره ، در ماجراى فوق نازل شده است ، و همگى بدون استثناء ، در كتب تفسير يا حديث ، روايت مربوط به آن را به عنوان يكى از افتخارات و فضائل مهم على عليه السلام و فاطمهء زهراء عليها السلام و فرزندانشان آوردهاند .
حتى چنان كه در تفسير آغاز سوره آمده ، اين مطلب به قدرى معروف و مشهور است كه در اشعار شعرا ، و حتى در شعر معروف « امام شافعى » آمده است .
در اينجا بهانهجويانى كه هر وقت به فضائل على عليه السلام مىرسند ، حساسيت فوق العادهاى نشان مىدهند ، منتهاى دقت را در اشكالتراشى به عمل آورده و خردهگيرىهائى بر اين شأن نزول دارند از جمله :
1 - اين سوره « مكّى » است در حالى كه داستان شأن نزول مربوط به بعد از تولد امام حسن عليه السلام و امام حسين عليه السلام است كه قطعاً در « مدينه » واقع شده !
ولى چنان كه در آغاز اين سوره ( در تفسير آيات ) ، مشروحاً بيان شده ، دلائل روشنى در دست داريم كه نشان مىدهد : تمام سورهء « هل أتى » و يا لااقل « هيجده آيه » در « مدينه » نازل شده است .
2 - لفظ آيه عام است چگونه مىتوان آن را تخصيص به افراد معينى داد .
ولى نا گفته پيدا است كه عام بودن مفهوم آيه ، منافاتى با نزول آن در مورد خاصى ندارد ، بسيارى از آيات قرآن مفهوم عام و گستردهاى دارد ، ولى شأن نزول كه مصداق اتَمّ و اعلاى آن است مورد خاصى مىباشد ، و اين عجيب است كه
هامش
( 1 ) « الغدير » ، ج 3 ، ص 107 تا 111 و در كتاب « احقاق الحق » در ج 3 ، ص 157 تا 171 ، حديث فوق از 36 نفر از دانشمندان و علماى اهل سنت با ذكر مأخذ نقل شده است .