( ( 5 ) ) وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَ رَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ ( ( 6 ) ) سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لايَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ ( ( 7 ) ) هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لاتُنْفِقُوا عَلى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا وَ لِلَّهِ خَزائِنُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لايَفْقَهُونَ ( ( 8 ) ) يَقُولُونَ لَئِنْ رَجَعْنا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لايَعْلَمُونَ
هنگامى كه به آنان گفته شود : « بيائيد تا رسول خدا براى شما استغفار كند » ! سرهاى خود را ( از روى كبر و غرور ) تكان مىدهند ؛ و آنها را مىبينى كه از سخنان تو اعراض كرده و تكبر مىورزند !
براى آنها تفاوت نمىكند ، خواه استغفار برايشان كنى يا نكنى ، هرگز خداوند آنان را نمىبخشد ؛ زيرا خداوند قوم فاسق را هدايت نمىكند !
آنها كسانى هستند كه مىگويند : « به افرادى كه نزد رسول خدا هستند انفاق نكنيد تا پراكنده شوند » ( غافل از اين كه ) خزائن آسمانها و زمين از آن خداست ، ولىمنافقان نمىفهمند !
آنها مىگويند : « اگر به مدينه بازگرديم ، عزيزان ذليلان را بيرون مىكنند » ! در حالى كه عزّت مخصوص خدا و رسول او و مؤمنان است ؛ ولى منافقان نمىدانند !
شأن نزول :
ماجراى عبداللّه بن ابى و تهديد مسلمانان
براى آيات فوق ، شأن نزول مفصلى در كتب تاريخ و حديث و تفسير آمده است ، كه خلاصهء آن چنين است : بعد از غزوهء « بنىالمصطلق » ( جنگى كه در سال ششم هجرت در سرزمين « قديد » واقع شد ) . و پيش از حركت به سمت مدينه دو نفر از مسلمانان ، يكى از طايفهء « انصار » و ديگرى از « مهاجران » به هنگام بر گرفتن آب از