سرپرست برنامههاى « بنىنضير » بود گفت : اعتنائى به حرف « عبداللّه بن ابى » نكن ، او مىخواهد تو را تشويق به جنگ محمّد صلى الله عليه و آله كند ، خودش در خانه بنشيند ، و شما را تسليم حوادث نمايد « حيى » گفت : ما جز دشمنى محمّد صلى الله عليه و آله و پيكار با او ، چيزى را نمىشناسيم ، « سلام » در پاسخ او گفت : به خدا سوگند من مىبينم ، سرانجام ما را از اين سرزمين بيرون مىكنند ، و اموال و شرف ما بر باد مىرود ، كودكان ما اسير ، و جنگجويان ما كشته مىشوند . « 1 » آيات فوق ، سرانجام اين ماجرا را بازگو مىكند .
بعضى معتقدند : اين آيات قبل از ماجراى يهود « بنىنضير » نازل شده و حكايت از حوادث آيندهء اين ماجرا مىكند ، و به همين دليل ، آن را از خبرهاى غيبى قرآن مىشمرند .
لحن آيات ، كه به صورت فعل مضارع ذكر شده ، گرچه اين نظر را تأييد مىكند ولى پيوند اين آيات با آيات پيشين ، كه بعد از ماجراى شكست « بنىنضير » و تبعيد آنها نازل گرديده ، نشان مىدهد كه اين آيات نيز بعد از اين ماجرا نازل شده ، و تعبير به فعل مضارع به عنوان حكايت حال است ( دقت كنيد ) .
* * *
هامش
( 1 ) « روح البيان » ، ج 9 ، ص 439 - همين معنى با تفاوتهائى در « تفسير درّ المنثور » ، ج 6 ، ص 199 آمده است .