( ( 1 ) ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاتَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِياءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ قَدْ كَفَرُوا بِما جاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَ إِيَّاكُمْ أَنْتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهاداً فِي سَبِيلِي وَ ابْتِغاءَمَرْضاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ أَنَا أَعْلَمُ بِما أَخْفَيْتُمْ وَ ما أَعْلَنْتُمْ وَ مَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ ( ( 2 ) ) إِنْ يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْداءً وَ يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ وَ وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ ( ( 3 ) ) لَنْ تَنْفَعَكُمْ أَرْحامُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! دشمن من و دشمن خودتان را دوست نگيريد ! شما نسبت به آنان اظهار محبت مىكنيد ، در حالى كه آنها به آنچه از حق براى شما آمده كافر شدهاند و رسول اللّه و شما را به خاطر ايمان به خداوندى كه پروردگار همهءشماست از شهر و ديارتان بيرون مىرانند ؛ اگر شما براى جهاد در راه من و جلب خشنوديم هجرت كردهايد ؛ ( پيوند دوستى با آنان برقرار نسازيد . ) شما مخفيانه باآنها رابطهء دوستى برقرار مىكنيد در حالى كه من به آنچه پنهان يا آشكارمىسازيد از همه داناترم . و هر كس از شما چنين كارى كند ، از راه راست گمراه شده است .
اگر آنها بر شما مسلط شوند ، دشمنانتان خواهند بود و دست و زبان خود را به بدى كردن نسبت به شما مىگشايند ، و دوست دارند شما به كفر باز گرديد !
هرگز بستگان و فرزندانتان روز قيامت سودى به حالتان نخواهند داشت ؛ ميان شما جدائى مىافكند ؛ و خداوند به آنچه انجام مىدهيد بيناست .
شأن نزول :
ماجراى نامهء حاطب بن ابى بلتعه
غالب مفسران تصريح كردهاند : اين آيات ، ( يا آيهء اوّل ) دربارهء « حاطب ابن ابى بلتعه » ، نازل شده است ( البته با تفاوتهاى مختصرى ) ، و ما ذيلًا آنچه را مرحوم « طبرسى » در « مجمع البيان » آورده است ، ذكر مىكنيم :