( 45 ) وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لايُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً ( ( 46 ) ) وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً ( ( 47 ) ) نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَسْتَمِعُونَ بِهِ إِذْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَ إِذْ هُمْ نَجْوى إِذْ يَقُولُ الظَّالِمُونَ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُوراً ( ( 48 ) ) انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثالَ فَضَلُّوا فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا
و هنگامى كه قرآن مىخوانى ، ميان تو و آنها كه به آخرت ايمان نمىآورند ، حجابناپيدائى قرار مىدهيم ؛
و بر دلهايشان پوششهائى مىنهيم ، تا آن را نفهمند ؛ و در گوشهايشان سنگينى . و هنگامى كه پروردگارت را در قرآن به يگانگى ياد مىكنى ، آنها پشت مىكنند و از تو روى برمىگردانند .
هنگامى كه به سخنان تو گوش فرا مىدهند ، ما بهتر مىدانيم براى چه گوش فرامىدهند ؛ و ( همچنين ) در آن هنگام كه با هم نجوا مىكنند ؛ آنگاه كه ستمگران مىگويند : « شما جز از انسانى كه افسون شده ، پيروى نمىكنيد » !
ببين چگونه براى تو مَثَلها زدند ؛ در نتيجه گمراه شدند ، و نمىتوانند راه حق را پيدا كنند .
شأن نزول :
مزاحمت و آزار به هنگام قرائت قرآن
جمعى از مفسران ، مانند « طبرسى » در « مجمع البيان » و « فخر رازى » در « تفسير كبير » و بعضى ديگر در شأن نزول آيات فوق ، چنين گفتهاند : آيهء نخست ، دربارهء گروهى از مشركان ، نازل شده كه : پيامبر صلى الله عليه و آله را هنگام تلاوت قرآن در شب و نماز در كنار خانهء كعبه آزار مىدادند ، او را با سنگ مىزنند و مانع دعوت مردم به اسلام مىشدند .
خداوند ، به لطفش چنان كرد كه : آنها نتوانند او را آزار كنند ( و شايد اين از طريق