نگذشت كه آيهء بعد نازل شد ، و دستور داد : پيامبر قسمتى از اموال آنها را برگيرد ، و مطابق بعضى از روايات ، يك سوم از اموال آنها را پذيرفت . « 1 »
در پارهاى ديگر از روايات مىخوانيم : آيهء فوق دربارهء « ابو لبابه » و راجع به داستان « بنىقريظه » است .
« بنىقريظه » گروهى از « يهود » بودند ، با « ابو لباله » مشورت كردند آيا تسليم حكم پيامبر صلى الله عليه و آله بشوند يا نه ؟
او گفت : اگر تسليم شويد همهء شما را سر مىبرند ! سپس از اين گفتهء خود پشيمان شد و توبه كرد ، و خود را به ستون مسجد بست و تا آيهء فوق نازل شد و خداوند توبهء او را پذيرفت . « 2 »
* * *
( ( 106 ) ) وَ آخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ اللَّهُ عَليمٌ حَكيمٌ
و گروهى ديگر ، به فرمان خدا واگذار شدهاند ( و كارشان با خداست ) ؛ يا آنها را مجازات مىكند ، و يا توبهء آنان را مىپذيرد ( ، هرطور كه شايسته باشند ) ؛ و خداوند دانا و حكيم است !
شأن نزول :
پشيمانى از شركت نكردن در جهاد
جمعى از مفسران گفتهاند : آيهء فوق ، دربارهء سه نفر از متخلفان جنگ « تبوك » به نام « هلال بن اميّه » ، « مرارة بن ربيع » و « كعب بن مالك » نازل شده است ، « 3 » كه شرح پشيمانى و چگونگى توبهء آنها ، در ذيل آيهء 118 همين سوره ، به خواست خدا
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيهء مورد بحث ، و تفاسير ديگر ؛ « بحار الانوار » ، ج 22 ، ص 67 ، 93 و 94 ، و ج 21 ، ص 201 ؛ « تفسير على بن ابراهيم قمى » ، ج 1 ، ص 303 و 304 .
( 2 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيهء مورد بحث ، و تفاسير ديگر ؛ « بحار الانوار » ، ج 22 ، ص 67 ، 93 و 94 ، و ج 21 ، ص 201 ؛ « تفسير على بن ابراهيم قمى » ، ج 1 ، ص 303 و 304 .
( 3 ) « بحار الانوار » ، ج 21 ، ص 202 و 204 ؛ « مجمع البيان » ، ذيل آيه .