شفيعانى را كه شريك در شفاعت خود مىپنداشتيد ، با شما نمىبينيم ! پيوندهاى شمابريده شده است ؛ و تمام آنچه را تكيهگاه خود تصور مىكرديد ، از شما دور و گم شدهاند !
شأن نزول :
بتها شفيع كسى نيستند
در « تفسير مجمع البيان » ، « تفسير طبرى » و تفسير « آلوسى » چنين نقل شده : يكى از مشركان به نام « نضر بن حارث » گفت :
لات و عزّى ( دو بت بزرگ و معروف عرب ) در قيامت از من شفاعت خواهند كرد ، آيهء فوق نازل شد و به او و امثال او پاسخ گفت . « 1 »
* * *
( ( 109 ) ) وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ جاءَتْهُمْ آيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِها قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ وَ ما يُشْعِرُكُمْ أَنَّها إِذا جاءَتْ لا يُؤْمِنُونَ ( ( 110 ) ) وَ نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَ أَبْصارَهُمْ كَما لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ نَذَرُهُمْ في طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ
با نهايت اصرار ، به خدا سوگند ياد كردند كه اگر نشانهاى ( معجزهاى ) براى آنان بيايد ، حتماً به آن ايمان مىآورند ؛ بگو : « معجزات فقط از سوى خداست ؛ و شما از كجا مىدانيد كه هرگاه معجزهاى بيايد ( ايمان مىآورند ؟ خير ، ) ايمان نمىآورند » !
و ما دلها و چشمهاى آنها را واژگونه مىسازيم ؛ ( آنها ايمان نمىآورند ، ) همان گونه كه در آغاز ، به آن ايمان نياوردند ؛ و آنان را در حال سركشى ، به خود وا مىگذاريم تا سرگردان شوند !
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « تفسير تبيان » ، ج 4 ، ص 208 ؛ « جامع البيان » ابن جرير طبرى ، ج 7 ، ص 363 .