( 105 ) إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما أَراكَ اللَّهُ وَ لا تَكُنْ لِلْخائِنينَ خَصيماً ( ( 106 ) ) وَ اسْتَغْفِرِ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ كانَ غَفُوراً رَحيماً
ما اين كتاب را به حق بر تو نازل كرديم ؛ تا به آنچه خداوند به تو آموخته ، در ميان مردم قضاوت كنى ؛ و از كسانى مباش كه از خائنان حمايت نمائى !
و از خداوند ، طلب آمرزش نما ، كه خداوند ، آمرزنده و مهربان است .
شأن نزول :
اتهام سرقت به يك مسلمان
در شأن نزول دو آيهء اوّل از آيات فوق جريان مفصلى نقل شده كه خلاصهاش اين است :
طايفهء « بنىابيرق » طايفهاى نسبتاً معروف بودند ، سه برادر از اين طايفه « بُشر » ، « بشير » و « مبشّر » نام داشتند .
« بشير » به خانهء مسلمانى به نام « رفاعه » دستبرد زد و شمشير ، زره و مقدارى از مواد غذائى را به سرقت برد .
فرزند برادر او به نام « قتاده » كه از مجاهدان « بدر » بود ، جريان را به خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله عرض كرد .
ولى آن سه برادر يكى از مسلمانان با ايمان به نام « لبيد » را كه در آن خانه با آنها زندگى مىكرد ، در اين جريان متهم ساختند .