ظهر را به جماعت ادا كردند .
« خالد » از مشاهدهء اين صحنه در فكر فرو رفت و به نفرات خود گفت : در موقع نماز عصر كه در نظر آنها بسيار پرارزش است و حتى از نور چشمان خود آن را گرامىتر مىدارند ، بايد از فرصت استفاده كرد و با يك حملهء برقآسا و غافلگيرانه در حال نماز ، كار مسلمانان را يكسره ساخت ، در اين هنگام آيهء فوق نازل شد و دستور نماز خوف را كه از هر حملهء غافلگيرانهاى جلوگيرى مىكند به مسلمانان داد . « 1 »
اين خود يكى از نكات اعجاز قرآن است كه قبل از اقدام دشمن ، نقشههاى آنها را نقش بر آب كرد ، و لذا گفته مىشود : « خالد بن وليد » با مشاهدهء اين صحنه ايمان آورد و مسلمان شد .
* * *
( ( 104 ) ) وَ لا تَهِنُوا فِي ابْتِغاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَما تَأْلَمُونَ وَ تَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ ما لا يَرْجُونَ وَ كانَ اللَّهُ عَليماً حَكيماً
و در راه تعقيب دشمن ، ( هرگز ) سست نشويد ! ( زيرا ) اگر شما درد و رنج مىبينيد ، آنها نيز همانند شما درد و رنج مىبينند ؛ ولى شما اميدى از خدا داريد كه آنها ندارند ؛ وخداوند ، دانا و حكيم است .
شأن نزول :
در برابر هر سلاحى ، سلاح مشابهى
از « ابن عباس » و بعضى ديگر از مفسران چنين نقل شده : پس از حوادث دردناك جنگ « احد » پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بر فراز كوه احد رفت ، « ابوسفيان » نيز بر كوه احد قرار گرفت و با لحنى فاتحانه فرياد زد :
هامش
( 1 ) « تفسير تبيان » ، ج 3 ، ص 311 ؛ « مجمع البيان » ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « بحار الانوار » ، ج 20 ، ص 175 ، و ج 86 ، ص 102 ؛ « الميزان » ، ج 5 ، ص 64 .