قطع پيوند خويشاوندى كرده ، و از حرم خدا بيرون رفته ، در حالى كه دين ما كهن است و آئين محمّد آئينى است تازه و نوپا .
« كعب » گفت : به خدا سوگند آئين شما از آئين محمّد بهتر است !
در اين هنگام آيات فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت . « 1 »
* * *
( ( 58 ) ) إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كانَ سَميعاً بَصيراً
خداوند به شما فرمان مىدهد كه امانتها را به صاحبانش بدهيد ! و هنگامى كه ميان مردم داورى مىكنيد ، به عدالت داورى كنيد ، خداوند ، اندرزهاى خوبى به شما مىدهد . خداوند ، شنوا و بيناست .
شأن نزول :
امانتها را به اهلش بسپاريد
در « تفسير مجمع البيان » و بعضى ديگر از تفاسير اسلامى ، نقل شده : اين آيه زمانى نازل گرديد كه پيامبر صلى الله عليه و آله با پيروزى كامل وارد شهر « مكّه » گرديد ، « عثمان بن طلحه » را كه كليددار خانهء كعبه بود احضار كرد ، كليد را از او گرفت ، تا درون خانهء كعبه را از وجود بتها پاك سازد .
« عباس » عموى پيامبر صلى الله عليه و آله پس از انجام اين مقصود ، تقاضا كرد : پيامبر صلى الله عليه و آله با تحويل كليد خانهء خدا به او ، مقام كليددارى بيت اللَّه را كه در ميان عرب يك مقام برجسته و شامخ بود ، به او بسپارد ( گويا عباس ميل داشت از نفوذ اجتماعى و سياسى برادرزادهء خود به نفع خويش استفاده كند ) .
ولى پيامبر صلى الله عليه و آله بر خلاف اين تقاضا پس از تطهير خانهء كعبه از لوث بتها در خانه
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » ، ج 9 ، ص 74 و 75 ؛ « درّ المنثور » ، ج 2 ، ص 171 ؛ « تفسير طبرى » ، ج 5 ، ص 83 ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « مجمع البيان » ، ذيل آيهء مورد بحث .