35 / 6
هر آئينهء شيطان شما راست دشمن پس دشمن گيريد او را جز اين نيست كه مىخواند تابعان خود را تا باشند از اهل دوزخ ( 6 )
35 / 7
آنان كه كافر شدند ايشانراست عذاب سخت و آنان كه ايمان آوردند و كردند عملهاى شايسته ايشان راست آمرزش و مزد بزرگ ( 7 )
35 / 8
آيا كسى كه آراسته كرده شد براى او عمل زشت او پس نيك ديد آن را مثل مؤمن صالح باشد پس هر آئينه خدا گمراه مىكند هر كرا خواهد و راه مىنمايد هر كرا خواهد پس بايد كه هلاك نشود نفس تو بر ايشان از روى دريغ هر آئينه خدا داناست به آنچه مىكنند ( 8 )
35 / 9
و خدا آنست كه فرستاد بادها را پس برانگيخت آن بادها ابر را پس روان كرديم ابر را بسوى شهر مرده پس زنده ساختيم به آن ابر زمين را بعد مرده بودن آن همچنين خواهد بود برانگيختن مردگان ( 9 )
شرح
إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُمْ عَدُوٌّبه درستى كه شيطان مر شما را دشمنى است به عداوت قديمى ميراثىفَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّاپس فراگيريد شما هم او را دشمن و ازو حذر نموده در مجامع احوال به دو اعتماد ننمائيد از بزرگى پرسيدند كه چگونه شيطان را دشمن گيريم گفت از پى آرزوئى مرويد و تابع هواى نفس خود مشويد و هر چه كنيد بايد كه موافق شرع و مخالف طبع باشدإِنَّما يَدْعُواجز اين نيست كه مىخواند شيطان باتباع هوا و ميل به دنياحِزْبَهُگروه خود يعنى پيروان و فرمانبرداران خود رالِيَكُونُواتا باشند در آخرت با اومِنْ أَصْحابِ السَّعِيرِاز ياران آتش يعنى ملازمان دوزخالَّذِينَ كَفَرُواآنان كه كافر شدند و دعوت شيطان را اجابت كردندلَهُمْمر ايشان راستعَذابٌ شَدِيدٌعذابى سخت در آخرتوَ الَّذِينَ آمَنُواو آنان كه گرويدهاند و با شيطان مخالفت ورزيدندوَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِو كردند عملهاى صالح و خالص و پاكيزهلَهُمْ مَغْفِرَةٌمر ايشان راست آمرزش از پروردگار ايشانوَ أَجْرٌ كَبِيرٌو مزدى بزرگ يعنى ثواب وافر در بهشتأَ فَمَنْ زُيِّنَآيا كسى كه آراسته كرده شد -لَهُبراى اوسُوءُ عَمَلِهِزشتى عمل اوفَرَآهُپس ديد آن عمل زشت راحَسَناًنيكو چون كسى كه تميز مىكند حسن را از قبيح و هر يك را ببيند بصفتى كه واقع باشد ، در موضح آورده كه مراد ابو جهل است يا عاص بن وائل و سوى عمل ايشان شرك و تكذيب است ماوردى گويد كه مراد يهود و نصارىاند و سوء عمل عناد و مكابره ايشان است با سيّد عالم صلى اللّه عليه و سلّم يا خوارج و روافض و سوء عمل ايشان تاويلات باطلهفَإِنَّ اللَّهَپس به درستى كه خداى تعالىيُضِلُّفروگذارد و گمراه كندمَنْ يَشاءُهرك را مىخواهدوَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُو راه مىنمايد و توفيق دهد هرك را مىخواهدفَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَپس بايد كه نرود نفس تو يعنى مائل هلاك نشودعَلَيْهِمْبر گمراهى ايشانحَسَراتٍبراى حسرتهاى متوالى كه مىخوردى و تاسفهاى گوناگون كه دارى بر فعلهاى ناخوش ايشان كه هر يك از ان مقتضى حسرتى است يعنى حسرت مخور بر ايشان و جان در سر و كار ايشان مكنإِنَّ اللَّهَبه درستى كه خداى تعالىعَلِيمٌدانا استبِما يَصْنَعُونَبهآنچه مىكنند و بر ايشان جزا خواهد دادوَ اللَّهُو خداى به حقالَّذِيآنستأَرْسَلَ الرِّياحَكه فرستاد بادها را يعنى باد شمال و دبور و جنوبفَتُثِيرُپس برانگيختند ايشانسَحاباًابر را ايراد ماضى بلفظ مضارع جهت استحضار اين صورت مشتمل بر حكمت استفَسُقْناهُپس برانديم آن ابر را عدول بتكلم جهت اختصاص فعل است .
يعنى ما توانيم و بس كه برانيمإِلى بَلَدٍ مَيِّتٍبسوى زمين مرده و افسرده يعنى باحياء آنفَأَحْيَيْنا بِهِپس زنده كرديم به آبى كه از ابر نازل شده بودالْأَرْضَزمين رابَعْدَ مَوْتِهاپس از مردگى و افسردگى اوكَذلِكَ النُّشُورُهمچنين است زنده كردن يعنى احياى اموات و برانگيختن اموات در صفحه مقدور يكسان است .