34 / 44
و نداديم مشركان عرب را كتابها كه بخوانند آن را و نه فرستاديم بسوى ايشان پيش از تو هيچ ترساننده ( 44 )
34 / 45
و دروغى داشتند آنان كه پيش از ايشان بودند و اين مشركان نرسيدهاند بده يك آنچه داده بوديم به پيشينيان پس به دروغ نسبت كردند پيغامبران مرا پس چگونه بود عقوبت من ( 45 )
34 / 46
بگو جز اين نيست كه پند مىدهم شما را بيك كلمه كه برخيزيد براى خدا دوگاندوگان و يكيك باز تامل كنيد كه نيست به اين يار شما هيچ جنونى نيست مگر بيمكننده براى شما پيش از آمدن عذاب سخت ( 46 )
34 / 47
بگو آنچه سؤال كرده باشم از شما از جنس مزد پس آن شما راست نيست مزد من مگر بر خدا و او بر همه چيز خبردارست ( 47 )
شرح
وَ ما آتَيْناهُمْو حال آنكه ندادهايم ايشان رامِنْ كُتُبٍاز كتابهاى فروفرستاده كه هموارهيَدْرُسُونَهابخوانند آن را و از آنجا دليل آرند بر بطلان قرآنوَ ما أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْو نفرستاديم بسوى ايشانقَبْلَكَپيش از تو يعنى در زمان فترتمِنْ نَذِيرٍهيچ بيمكننده يعنى پيغمبرى كه ايشان را به حق دعوت كند و بر تكذيب آن بيم نمايدوَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْو تكذيب كردند مر انبياء عليهم السلام را آنان كه پيش از ايشان بودندوَ ما بَلَغُواو حال آنكه نرسيدند اهل مكهمِعْشارَ ما آتَيْناهُمْبده يك آنچه ما دادهايم ايشان را از فرط قوّت و طول عمر و كثرت اموال يا نداده بوديم پيشينيان را عشر آنچه اهل زمان ترا دادهايم از حجج و براهين و دلالات و اسباب هدايتفَكَذَّبُوا رُسُلِيپس تكذيب كردند پيشينيان پيغمبران مرافَكَيْفَ كانَپس چگونه بودنَكِيرِانكار من بر ايشان يعنى ناپسنديدن من ايشان را و عذاب كردن - پس بايد كه قوم تو نيز بترسند از مثل اين حالاتقُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْبگو اى محمد ص جز اين نيست كه پند مىدهيم شما را و ارشاد مىكنمبِواحِدَةٍبه يك چيزأَنْ تَقُومُوا لِلَّهِو آن چيز آنست كه برخيزيد از مجلس پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم براى خداى و پراگنده شويدمَثْنىدو دو تا با يكديگر مشاورت كنيد -وَ فُرادىو يكيك تا از ازدحام خاطر شما مشوش نشودثُمَّ تَتَفَكَّرُواپس تفكّر كنيد در امر محمد ص از مبدأ حال او تا اين غايت اطوار او را در نظر آريد تا بدانيد كه البتهما بِصاحِبِكُمْنيست اين يار شما رامِنْ جِنَّةٍهيچ ديوانگى كه او را بر دعوى رسالت باعث باشد بلكه مىشناسيد كمال عقل او را و آن كافى است بر صدق قول اوإِنْ هُوَنيست اوإِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْمگر بيمكننده مر شما رابَيْنَ يَدَيْپيش از وقوععَذابٍ شَدِيدٍعذابى سخت كه عذاب آخرت استقُلْ ما سَأَلْتُكُمْبگو آنچه مىطلبم شما رامِنْ أَجْرٍاز مزدى بر اداى رسالتفَهُوَ لَكُمْپس آن مر شما را است يعنى هر مزدى كه بر اداى رسالت مىخواستم بر شما بخشيدم مراد نفى سؤال است يعنى هيچ اجرى نمىخواهمإِنْ أَجْرِيَنيست مزد دعوت منإِلَّا عَلَى اللَّهِمگر بر خداى تعالىوَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍو او بر همه چيزهاشَهِيدٌگواه است .