33 / 47
و بشارت ده مسلمانان را به آنكه ايشان را باشد از جانب خدا بخشائش بزرگ ( 47 )
33 / 48
و فرمان مبر كافران را و منافقان را و از نظر اعتبار بگذار رنجانيدن ايشان را و توكّل كن بر خدا و بسست خدا كارساز ( 48 )
33 / 49
اى مسلمانان چون نكاح كنيد زنان مؤمنه را باز طلاق دهيد ايشان را پيش ازان كه دست رسانيد به ايشان پس نيست شما را بر اين زنان هيچ عدتى كه بشماريد آن را پس متعه دهيد اين مطلقات را و بگذاريد اينها را گذاشتن نيك ( 49 )
33 / 50
اى پيغامبر هر آئينه ما حلال كرديم براى تو زنان تو كه دادهء مهر ايشان و كنيزكانى كه مالك ايشان شده است دست تو از آنچه خدا عائد ساخته است بر تو و حلال كرديم دختران عم ترا
شرح
وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَو مژده ده مؤمنان رابِأَنَّ لَهُمْبهآنكه مر ايشان راستمِنَ اللَّهِاز خداى تعالىفَضْلًا كَبِيراًبخششى بزرگ زياده از مزد كار ايشان يعنى دولت لقا كه بزرگتر عطا و شريفتر جزاستوَ لا تُطِعِ الْكافِرِينَ وَ الْمُنافِقِينَو فرمان مبر ناگرويدگان و منافقان را يعنى بر نافرمانى ايشان ثابت باشوَ دَعْو بگذارد دست بدارأَذاهُمْاز مكافات رنج ايشان كه به تو رسانند يعنى در صدد انتقام مباش كه من شر ايشان را كفايت كنموَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِو توكل بر خداى تعالى كن در دفع ايشانوَ كَفى بِاللَّهِو بسنده است خداى تعالىوَكِيلًاكارساز و مهمپرداز يا نگاهبان يا ضامن بر وعده نصرت و غالبيت ترايا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوااى كسانى كه گرويدهايدإِذا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِچون بخواهيد زنان گرويده راثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّپس رها كنيد ايشان رامِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّپيش از آنكه مس كنيد ، امام شافعى رح مىگويد كه مس كنايت از مباشرت است و نزد امام اعظم رح خلوت صحيحه حكم مساس دارد پس چون طلاق دهيد زنان را قبل از دخول يا پيش از خلوت صحيحهفَما لَكُمْپس نيست شما راعَلَيْهِنَّبرين مطلقاتمِنْ عِدَّةٍهيچ عدتىتَعْتَدُّونَهاكه شماريد ايّام آن رافَمَتِّعُوهُنَّپس برخوردار سازيد ايشان را به چيزى اگر مهر فرض كردهايد مر آن مطلقه را كه نصف مهر لازم است و متعه مندوب است نزد امام اعظم رح و نزد بعضى واجب و اگر مهر مسمى ندارد متعه واجبست بر قدر مال و يساروَ سَرِّحُوهُنَّو بگذاريد ايشان راسَراحاً جَمِيلًاگذاشتن نيكو يعنى از منازل خود بيرون كنيد چون عدّت نيست شما را بر ايشان و ضرر بديشان مرسانيديا أَيُّهَا النَّبِيُّاى پيغمبرإِنَّا أَحْلَلْنا لَكَبه درستى كه ما حلال كرديم براى توأَزْواجَكَزنان ترااللَّاتِي آتَيْتَآنها كه دادى توأُجُورَهُنَّمهرهاى ايشان را تقييدا حلال به اعطاى مهر جهت ايثار طريق فضل است نه براى توقف حل بر انوَ ما مَلَكَتْ يَمِينُكَو حلال ساختهايم بر تو آنچه مالك شده است آن را دست تو يعنى مملوكات ترامِمَّا أَفاءَ اللَّهُاز آنچه بازگردانيده است خداىعَلَيْكَبر تو از غنائم مشركان چون صفيه و ريحانه و امثال ايشانوَ بَناتِ عَمِّكَو دختران عم ترا .