2 / 250
و آنگاه كه بميدان آمدند براى جنگ جالوت و لشكرهاى وى اين صالحان گفتند اى پروردگار ما بريز بر ما شكيبائى و محكم كن قدمهاى ما را و غلبه ده ما را بر گروه ناگرويدگان ( 250 )
2 / 251
پس شكست دادند آن كفّار را بتوفيق خدا و كشت داود جالوت را و داد خداى تعالى داود را پادشاهى و علم و بياموخت او را از آنچه مىخواست و اگر نبودى دور كردن خدا مردمان را گروهى را بدست گروهى هر آئينه تباه شدى زمين و ليكن خدا صاحب بخشايشست بر عالمها ( 251 )
2 / 252
اينها آيات خداست مىخوانيم آن را بر تو اى محمد ( ص ) براستى و هر آئينه تو از پيغامبرانى ( 252 )
شرح
وَ لَمَّا بَرَزُواو آن هنگام كه مؤمنان ظاهر شدند وصف قتال راست كردندلِجالُوتَ وَ جُنُودِهِاز براى جالوت و لشكرهاى اوقالُواگفتند مؤمنانرَبَّنااى پروردگار ماأَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراًفروريز بر ما شكيبائى استعاره است از اكثار و اكمال يعنى صبر بسيار بر ما افاضه كنوَ ثَبِّتْ أَقْدامَناو نگاهدار به تأييد خود قدمهاى ما را در ميدان حربوَ انْصُرْناو يارى ده ما راعَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَبر گروه ناگرويدگانفَهَزَمُوهُمْپس بشكستند درو به هزيمت كردند مؤمنان كافران رابِإِذْنِ اللَّهِبه اعانت و توفيق خداىوَ قَتَلَ داوُدُو كشت داود ابن ايشياعجالُوتَجالوت را به سنگ فلاخن كه بر خود وى زد و خود در سرش بشكست و مغزش پريشان و لشكر او تار و مار گشتند و طالوت شرط كرده بود كه دختر خود را به كشنده جالوت دهد و او را در پادشاهى شريك گرداند پس دختر خود را بداود داد و نصفى از مملكت با وى گذاشت و به آخر تمام مملكت به دو رسيدوَ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَو عطا كرد خدا داود ع را بعد از قتل جالوت پادشاهىوَ الْحِكْمَةَو او را حكمت داد يعنى نبوت و يا زبوروَ عَلَّمَهُو بياموزانيد او رامِمَّا يَشاءُاز آنچه خواست و آن علميست كه پيغمبران را به كار آيد و گويند صنعت زرهگرى بود يا زبان مرغان -وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَو اگر نه بازداشتى خداى مردمان رابَعْضَهُمْبرخى از ايشان به برخى يعنى اگر دفع نكردى خداى مشركان را بسبب مؤمنان جهادكنندهبِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُهرآئينه تباه شدى زمين به ظلمت كفر و منافع او باطل گشتىوَ لكِنَّ اللَّهَو ليكن خداىذُو فَضْلٍخداوند فضل و رحمتستعَلَى الْعالَمِينَبر عالميانتِلْكَاين قصها كه درو معجزات واضحات بودآياتُ اللَّهِنشانهاى قدرت خداوندستنَتْلُوها عَلَيْكَمىخوانيم آن را بر تو يعنى جبرئيل ع بر تو مىخواند بفرمان مابِالْحَقِّبه راستى بر وجهى كه مطابق است و اهل كتاب آن را مسلم مىدارندوَ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَو به درستى كه تو هرآئينه از فرستادگانى به همه خلائق -