16 / 115
جز اين نيست كه حرام ساخته است خدا بر شما مردار را و خون و گوشت خوك را و آنچه ذكر كرده شد نام غير خدا بر ذبح وى پس هر كه بيچاره شد نه ستم كرده و نه از حد گذشته پس خدا آمرزگار مهربان است ( 115 )
16 / 116
و مگوئيد چيزى را كه بيان مىكند حكم او زبان شما به دروغ آن حلال است و اين حرام است تا افترا كنيد بر خدا دروغ را هر آئينه آنان كه افترا مىكنند بر خدا دروغ را رستگار نمىشوند ( 116 )
16 / 117
ايشان را بود بهرهمندى اندك و ايشان را باشد عذاب درددهنده ( 117 )
16 / 118
و بر يهود حرام كرده بوديم آنچه قصّه خوانديم بر تو پيش ازين ( يعنى در سوره انعام ) و ستم نكرديم بر ايشان و ليكن بر جان خويش ستم مىكردند ( 118 )
16 / 119
باز هر آئينه پروردگار تو آنان را كه كار بد كردند به نادانى باز توبه كردند بعد ازان و و شايسته كار شدند هر آئينه پروردگار تو بعد ازين توبه آمرزگار مهربانست ( 119 )
شرح
إِنَّما حَرَّمَجز اين نيست كه خداى حرام كردعَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَبر شما مردار راوَ الدَّمَو خون روانوَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِو گوشت خوك را و آنچه از ان توان خوردوَ ما أُهِلَّو آنچه آواز برآورده شودلِغَيْرِ اللَّهِاز براى غير خداىبِهِبدان در وقت ذبح آن يعنى بنام بتان بكشندفَمَنِ اضْطُرَّپس هر كه بيچاره شود و محتاج گردد به خوردن يكى از محرماتغَيْرَ باغٍنه طالب لذّتوَ لا عادٍو نه خورنده بالاى سيرىفَإِنَّ اللَّهَپس به درستى كه خداى تعالىغَفُورٌآمرزنده است گناه مضطر رارَحِيمٌمهربان است در رخصت اووَ لا تَقُولُواو مگوئيدلِما تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُبراى آن چيزى كه وصف مىكنند زبانهاى شما يعنى به مجرد وصف زبان خود مگوئيدالْكَذِبَدروغ را يعنى هر چه بر زبان شما گذرد از دروغ مگوئيد و آن دروغ كدامست آنكه گفتندهذا حَلالٌاين حلال است يعنى آنچه در شكم بحيره و سائبه باشد حلال است بر مردمان ماوَ هذا حَرامٌو اين حرام است يعنى آن كه مذكور شده ناروا است بر زنان ما مىگوئيد كه اين حلال است و اين حراملِتَفْتَرُواتا افترا كنيدعَلَى اللَّهِ الْكَذِبَبر خداى تعالى دروغ را و گوئيد كه خداى تعالى ما را به اين فرموده استإِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَبه درستى كه آنان كه بربندندعَلَى اللَّهِ الْكَذِبَبر خداى تعالى دروغ رالا يُفْلِحُونَرستگارى نيابند از عذاب قيامتمَتاعٌ قَلِيلٌآنچه براى او افتراء مىكنند برخوردارى اندك است زود منقطع شود در دنياوَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌو مر ايشان را عذابى مؤلم يعنى دايم باشد در آخرتوَ عَلَى الَّذِينَ هادُواو بر آنان كه بدين يهوديت درآمدندحَرَّمْناحرام كرديمما قَصَصْنا عَلَيْكَآنچه خواندهايم بر تومِنْ قَبْلُپيش از نزول اين سوره يعنى در سورهء انعام و هو قوله تعالىوَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍالآيةوَ ما ظَلَمْناهُمْو ستم نكرديم بر ايشان بتحريم آنوَ لكِنْ كانُواو ليكن بودند كه بواسطهء كثرت گناهأَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَبر نفسهاى خود ستم مىكردند تا مستحق عقوبت شدندثُمَّ إِنَّ رَبَّكَپس به درستى كه پروردگار تولِلَّذِينَ عَمِلُوا السُّوءَمر آنان را كه گناه كردندبِجَهالَةٍبسبب غفلت و نادانى و عدم تفكّر در عواقب امورثُمَّ تابُواپس بازگشتند به خداىمِنْ بَعْدِ ذلِكَاز پس آن عمل بدوَ أَصْلَحُواو بصلاح آوردند كار خود راإِنَّ رَبَّكَبه درستى كه آفريدگار تومِنْ بَعْدِهااز پس توبهلَغَفُورٌهرآئينه آمرزنده است مر آن گناه را بسبب توبهرَحِيمٌمهربان است كه قبول مىكند توبه را از بندگان .