15 / 10
و هر آئينه ( پيغامبران را ) فرستاديم پيش از تو در فرقههاى پيشينيان ( 10 )
15 / 11
و نمىآيد به ايشان هيچ فرستادهء مگر بودند به او تمسخر كنان ( 11 )
15 / 12
همچنين در مىآريم استهزاء را در دل گناهكاران ( يعنى كفار مكه ) ( 12 )
15 / 13
ايمان نيارند به قرآن و هر آئينه گذشت آئين پيشينيان ( 13 )
15 / 14
و اگر بگشائيم بر ايشان درى از آسمان پس شوند به اين صفت كه در وى بالا مىروند ( 14 )
15 / 15
البته گويند جزين نيست كه بند كرده شد چشمهاى ما را بلكه ما قومى هستيم جادو زده ( 15 )
15 / 16
و هر آئينه پيدا كرديم در آسمان برجها و بياراستيمش براى بينندگان ( 16 )
15 / 17
و نگاه داشتيمش از هر شيطان راندهشده ( 17 )
15 / 18
مگر آنكه به دزدى شنود پس در پى وى افتد آتش آشكار ( 18 )
شرح
وَ لَقَدْ أَرْسَلْناو هرآئينه ما فرستاديممِنْ قَبْلِكَپيش از توفِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَدر گروههاى پيشينيانوَ ما يَأْتِيهِمْو نيامد بديشانمِنْ رَسُولٍهيچ فرستادهإِلَّا كانُوا بِهِمگر بودند كه از روى كبر و عناد به آن پيغمبريَسْتَهْزِؤُنَاستهزاء مىكردند چنانچه اين معاندان به تو نيز مىكنند مر او تسليه حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و سلّم است يعنى از ميان انبياء ع تو مخصوص نيستى به ايذاى قوم بلكه همه ايشان بدين بلاء مبتلا بودهكَذلِكَهمچنانكه درآورديم استهزاء انبياء را در دلهاى مكذبان پيشيننَسْلُكُهُدرمىآريم همان رافِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَدر دلهاى كافران زمان تولا يُؤْمِنُونَ بِهِايمان نمىآرند به قرآنوَ قَدْ خَلَتْو به درستى كه گذشته استسُنَّةُ الْأَوَّلِينَسنت خداوندى در هلاك پيشينيان يعنى هر كه از ايشان هلاك شده به ترك قبول حق و تكذيب رسل بوده و اين وعيد اهل مكه است كه تكذيب پيغمبر نموده بعد از ظهور معجزات اقتراح آيات مىكردند و در نزول ملائكه به جهت گواهى مبالغه داشتند حق سبحانه فرمود كهوَ لَوْ فَتَحْنا عَلَيْهِمْو اگر بگشائيم برين مقترحانباباً مِنَ السَّماءِ فَظَلُّوادرى از آسمان پس باشند همه روز فرشتگان كه در نظر ايشانفِيهِ يَعْرُجُونَدر آن در شده بالا مىروند و از ان در نيز برمىآيندلَقالُواهرآئينه از غايت عناد و تشكيك در حق گويندإِنَّما سُكِّرَتْجزين نيست كه بربستهاندأَبْصارُناچشمهاى ما را و خيره ساخته يا اگر در آسمان بگشايند و كفار بالا رفته عجائب آن را مشاهده نمايند خواهند گفت كه ما را چشمبندى كردهاند و اين صورت در خارج وجود نداردبَلْ نَحْنُبلكه ماقَوْمٌ مَسْحُورُونَگروهى جادوكردگانيم يعنى محمد ما را جادو كرده چنانچه در ظهور ديگر آيات مىگفتند و يقولوا سحر مستمروَ لَقَدْ جَعَلْناو به درستى كه آفريديم و پيدا كرديمفِي السَّماءِ بُرُوجاًدر آسمان برجهاى دوازدهگانه را بهيئات و صفات و خواص مختلف يكديگروَ زَيَّنَّاهاو بياراستيم آن را بصورتها يا آسمان را به نيّرين و سائر كواكبلِلنَّاظِرِينَبراى نگرندگان كه به عبرت در ان نگرند و بدان بر قدرت مبدع استدلال كنندوَ حَفِظْناهاو نگاه داشتيم آسمان رامِنْ كُلِّ شَيْطانٍ رَجِيمٍاز هر ديوى رانده تا نتواند كه بر آن صعود كند و بر احوال و اخبار مطلع شودإِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَليكن هر ديوى كه خواهد بر آسمان رود و بدزدد از وى سخنى مسموع يعنى آنچه از فرشتگان شنودفَأَتْبَعَهُپس از پى درآيد او را و به دو رسد و بسوزدششِهابٌ مُبِينٌستاره روشن و درخشان و از ابن عباس رض منقول است كه از زمان آدم عليه السلام تا وقت عيسى بن مريم عليه السلام ديوان بر آسمان مىرفتند و از ملائكه كه اخبار لوح محفوظ را درس مىنمودند سخنان مىربودند و به زمين آمده با دوستان خود از كاهنان مىگفتند .
چون روح اللّه متولد شد ايشان را از سه آسمان منع كردند و چون ولادت با سعادت حضرت خاتم النبيين عليه السّلام دست داد از همه آسمانها ممنوع گشتند و به جهت رجم ايشان شهاب ثاقب مقرر شد و ابواب كهانت به كلى مسدود گشت بيتمهى برآمد و بازار تيرگى بشكست * گلى شگفت و هياهوى خار آخر شد .