قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 547
13 / 43 و مىگويند كافران پيغامبر نيستى بگو بسست خدا گواه در ميان من و شما و بس است كسى كه نزديك اوست علم كتاب ( 43 ) [ سوره ابراهيم ] بنام خدائى بخشاينده مهربان 14 / 1 اين كتابيست كه فروفرستاديم آن را بسوى تو تا بيرون آرى مردمان را از تاريكيها بسوى روشنى به حكم پروردگار ايشان بسوى راه خدا غالب ستوده ( 1 ) 14 / 2 بسوى راه خدائى كه او راست آنچه در آسمانهاست و آنچه در زمين است و وائى كافران را از عذاب سخت ( 2 ) وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا و مىگويند آنان كه نهگرويدند از مشركان مكه يا رؤساى يهود تو كه محمدى لَسْتَ مُرْسَلًا نيستى فرستاده از پيش خدا به نبوّت و دعوت قُلْ كَفى بِاللَّهِ بگو خدا بسنده است شَهِيداً گواه بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ ميان ما و شما بهآنكه من پيغمبرم بشما وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ و ديگر آنكه نزديك اوست علم كتاب يعنى لوح محفوظ و آن جبرئيل است كه وحى از لوح محفوظ فرامىگيرد يا علم قرآن و آن مؤمناناند در زاد المسير آورده كه على مرتضى است يا توريت و آن عبد اللّه بن سلامست و احزاب او رضى اللّه عنهم اجمعين سورة ابراهيم مكّيّة و هى اثنتان و خمسون آية بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الر در شرح تاويلات از امام ماتريدى رحمه الله مذكورست كه حروف مقطّعه ابتلا است مر تصديق مؤمن و تكذيب كافران را و خداى بندگان را بهر چه خواهد امتحان كند ، و جمعى برانند كه اين حروف اسماى قرآناند و برين وجه توان گفت كه الر يعنى قرآن كِتابٌ أَنْزَلْناهُ كتابيست كه فرستاديم آن را إِلَيْكَ بسوى تو لِتُخْرِجَ النَّاسَ تا بيرون آرى مردمان را بسبب دعوت كردن بمضمون آن مِنَ الظُّلُماتِ از تاريكيهاى كفر يا نفاق يا شك يا بدعت إِلَى النُّورِ به روشنى ايمان يا اخلاص يقين يا سنت بِإِذْنِ رَبِّهِمْ بتوفيق و تيسير پروردگار ايشان امام قشيرى رح فرموده كه از ظلمت غيبت تدبير بنور شهود تقدير ، در بحر گويد كه از ظلمات خلقيت بشريت بنور تجلّى صفت ربوبيت و صاحب تاويلات فرموده كه از ظلمات كثرت بنور وحدت يا از ظلمات حجب افعال و استار صفات بنور وحدت ذات ، و حقيقت آنست كه هيچ ظلمات برابر پندار هستى نيست چون زنگار اين تيرگى از آئينه دل بصيقل نفى خواطر و تجريد از مشاغل زدوده گردد نور هستى حق سبحانه بر مرآت باطن پرتو افگنده سالك را ازو و از مزاحمت غير او باز رهاند تا نه به خودش شعور ماند و نه عدم شعور به خود نيز داند رباعى يا رب مددى كن ز خودى خود برهيم * و زبد برهيم و از بدى خود برهيم در هستى خود مر از خود بى خود كن * تا از خودى و بيخودى خود برهيم گفتهاند كه انواع ضلال در ظلمات داخل است و نور اصناف هدايت را شامل يعنى به دعوت قرآن مردمان را از گمراهى برهانى و به راه راست برسانى و ازين است كه مىگويد إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ بيرون آرى ايشان را از ظلمات به روشنائى يعنى به راه خداوند غالب الْحَمِيدِ ستوده و آن راه دين اسلام است پس در صفت عزيز حميد مىفرمايد اللَّهِ الَّذِي معبودى به حق آنكه لَهُ مر او راست ما فِي السَّماواتِ آنچه در آسمانهاست از موجودات وَ ما فِي الْأَرْضِ و آنچه در زمين است از مبدعات وَ وَيْلٌ لِلْكافِرِينَ و رنج و مشقت است مر ناگرويدگان را به قرآن مِنْ عَذابٍ شَدِيدٍ از عذابى سخت كه بديشان رسد .